Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Zeven vragen aan diŽtist nierziekten Sophie Luderer

Door Redactie NierNieuws 

Sophie Luderer (1974) werkt†bij het Canisius-Wilhelmina
Ziekenhuis†in Nijmegen als diŽtist gespecialiseerd in nierziekten.
Hier heeft ze een digitaal interactief patiŽntenplatform opgezet
voor patiŽnten met nierziekten. Daarnaast schrijft ze mee aan
de landelijke richtlijnen bij nierziekten vanuit de werkgroep
richtlijnen van de DNN (DiŽtisten Nierziekten Nederland).

Waarom is uw werk zoín mooi vak
Een dieet bij nierziekte is vaak complex. Het is een heel gepuzzel om nog een beetje met plezier te kunnen eten, Šls je al eetlust hebt. Er moet rekening gehouden worden met veel verschillende voedingsstoffen. Soms zijn dit stoffen waar men nog nooit van gehoord heeft, die je niet proeft of herkent in je eten en die ook niet zijn terug te vinden op het etiket, maar die wŤl levensbedreigend kunnen zijn. Goede dieetbegeleiding kan veel steun bieden en angst wegnemen. Het is erg mooi en dankbaar werk om iets te kunnen betekenen voor een ander op een moeilijk moment.

Wat maakt u het meest en het minst gelukkig in uw werk
Het meest: als ik merk dat patiŽnten zich prettiger gaan voelen en ik daaraan heb kunnen bijdragen. En het minst: op een dialyseafdeling vallen veel mensen weg door overlijden. Ik kan slecht omgaan met deze verliezen.

Welke gebeurtenis heeft in uw loopbaan de meeste indruk op u gemaakt
Als diŽtist-in-opleiding mocht ik mee kijken bij een openhartoperatie. De te opereren patiŽnte had ik een dag ervoor nog uitleg gegeven over goede voeding bij hart- en vaatziekten. Staand op een krukje, mocht ik letterlijk over haar hoofd meekijken in haar open gezaagde borstkas, omgeven door een geur van dichtgeschroeide bloedvaatjes en onder uitgebreide toelichting van de chirurg. Nadat de operatie voltooid was en de patiŽnte in nog diepe slaap op haar ziekenhuisbed werd over getild, stopte de chirurg het uit haar hand gevallen zakdoekje zorgvuldig terug in haar hand. Een paar dagen later gaf ik haar voedingsadviezen voor thuis mee. Dit hele proces, waarin ik voor het eerst een lichaam van binnen zag, de expertise en betrokkenheid zag van een specialist en merkte hoeveel ondersteuning dieetbegeleiding kan bieden, deed me beseffen dat ik absoluut in de zorgsector wilde werken.

Op welke prestaties in uw werk bent u het meest en het minst trots
Trots ben ik op dat ik na flink doorzetten, zowel in groepsverband als alleen, mooie resultaten heb kunnen bereiken. Zo hebben we met ons†kleine werkgroepje van de DNN, na jarenlange inspanning in privťtijd, landelijke dieetbehandelingsrichtlijnen met zťťr gedetailleerde achtergrondinformatie ontwikkeld. Op kleinere schaal, namelijk alleen voor nierpatiŽnten van CWZ, heb ik†een digitaal, interactief platform opgezet. Via deze site worden patiŽnten uitgebreid geÔnformeerd over nierziekten en hun dieet. De site biedt mogelijkheid ervaringen en recepten te delen en vragen te stellen aan de zorgverleners. Kennis overbrengen is ťťn van de belangrijkste aspecten van mijn vak en ik ben blij dat ik hier zowel landelijk als binnen mijn eigen ziekenhuis aan kan bijdragen.

Voeding en emotie hebben direct met elkaar te maken; patiŽnten vertrouwen een diŽtist vaak veel toe. Dieetbegeleiding bij nierziekte start vaak tijdens een erg zware periode in iemands leven en blijft meestal letterlijk 'tot de dood ons scheidt'. Hierdoor ontstaat vaak een nauw contact. Ik ben niet altijd even goed in staat professionele afstand te bewaren en kan te betrokken raken bij patiŽnten.

Waar zou meer of juist minder onderzoek naar gedaan moeten worden
Meer naar hoe medische producten beter afgestemd kunnen worden op de doelgroep. Waarom bestaan er bijvoorbeeld geen energie-/eiwitrijke producten die praktisch zijn bij een vochtbeperking, zoals bijvoorbeeld een reep of koek? Of hartige drinkvoeding in plaats van mierzoete dranken waar je alleen maar meer dorst van krijgt? Waarom zijn er (soms zelfs natriumbevattende) kaliumbinders waar je een zanderig mondgevoel van krijgt, terwijl je bij een vochtbeperking elk glas dat je drinkt letterlijk moet afwegen?

Er gaat veel kostbare tijd verloren doordat veel instellingen, onafhankelijk van elkaar, eindeloos bezig zijn met het uitdenken van en vergaderen over het inzetten van e-health. Kostbare tijd, want we hebben patiŽnten om voor te zorgen. Al dit gepraat zorgt er vaak voor dat er ondertussen niets praktisch gebeurt. Beter is het gewoon te starten en gaandeweg uit te zoeken of je daadwerkelijk hobbels op de weg tegenkomt. Dan gebeurt er tenminste iets en blijken veel zogenaamde barriŤres niet eens aanwezig. Of eenvoudiger oplosbaar dan gedacht.

Als u minister van Volksgezondheid was, wat zou u dan als eerste doen
Er zou meer transparantie in de voedingsindustrie moeten komen. Je bent wat je eet, maar ondertussen weten we nauwelijks meer wŠt we precies eten. Van gefabriceerde producten is niet te achterhalen wat er allemaal in zit, omdat de hoeveelheid toegevoegde hulpstoffen niet op etiketten vermeld hoeft te worden. Tevens is deze informatie lastig vertaalbaar voor de consument. Zo kan het fosfaat in je bloed ongemerkt harder stijgen door de e-nummers in een koekje dan door een blokje kaas. Kalium wordt bewust aan producten toegevoegd waarvan geclaimd wordt dat deze Ďgoed voor de bloeddrukí zijn. Maar helaas wťl levensgevaarlijk voor nierpatiŽnten, die ůůk in de verleiding komen om producten te kopen die hun bloeddrukproblemen misschien verminderen. Daarnaast wordt er van alles over voedingsmiddelen gesprayd of onnodig zout en suiker toegevoegd, wat voor niemand gezond is. Er zou iets gedaan moeten worden aan de macht van de voedingsmiddelenindustrie. Het is toch bizar dat iedereen denkt dat je met margarine Ďeen gezond productí eet en dat juist natuurlijke producten zoals roomboter en eieren jarenlang in de ban zaten?

Ten slotte: waar bent u en wat doet u over tien jaar
Ik verwacht dat het werk van een diŽtist binnen tien jaar flink zal veranderen. Een deel van ons werk zal waarschijnlijk overgenomen zijn door moderne technologie, zoals het beoordelen van iemands voedingstoestand. Maar veranderingen bieden ook juist nieuwe kansen. Zo ben ik momenteel in samenwerking een game aan het ontwikkelen om dieetkennis bij nierziekte over te brengen. Ik hoop over tien jaar nog steeds vol enthousiasme met nieuwe ontwikkelingen mee te bewegen.


Dit is een artikel in een serie visies op het werkveld van professionals in de nierzorg. De artikelen verschijnen onregelmatig. Meewerken aan de serie? Mail naar de redactie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 01-03-2016 | Reacties (3)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Jos Sparreboom, ÷verum - Zweden
    07-03-2016 13:24

    Citaat: Er zou iets gedaan moeten worden aan de macht van de voedingsmiddelenindustrie. Het is toch bizar dat iedereen denkt dat je met margarine Ďeen gezond productí eet en dat juist natuurlijke producten zoals roomboter en eieren jarenlang in de ban zaten?

    O, wat ben ik blij met deze opmerking. Ik heb ooit grote problemen gekregen met een diŽtiste die eiste dat in Becel dik op idioot veel sneeŽn brood zou smeren. (Ik eet maar 2,5 snee brood en zonder vettigheid.)

  • annelies, nijmegen
    07-03-2016 12:34

    wat een SUPER interview, Sophie !!!
    ik ben heen grote fan van joe !!
    en wat een mooie foto !
    het CWZ mag zeer trots zijn op zo'n diŽtiste die zo veel voor patiŽnten betekent.....

  • Dhr. J., Nijmegen
    01-03-2016 13:03

    Wat leuk dat ik dit allemaal lees over mijn eigen dietiste! Ik herken haar er helemaal in. Het heeft mij heel erg geholpen dat ik zo goed begeleid ben door haar. Ik ben trouwens heel tevreden over het hele team van de dialyse in het CWZ. Het is enorm handig dat wij in het CWZ dat patientenplatform hebben. Zouden alle dialysecentra moeten doen!




Zeven vragen aan medewerker medische administratie Titia Mjambili

Waarom is uw werk zo’n mooi vak
Ik werk graag met mensen en dat is het mooiste wat er is. Op de verpleegafdeling D4va zit ik bij de balie en ben dus eerste aanspreekpunt. Ik kan vragen beantwoorden, mensen wegwijs maken en alles rondom de opname van een patiënt regelen. Verder hebben wij een geweldig team van artsen, verpleegkundigen, voedingsassistenten en andere medewerkers.

Wat maakt u het meest en het minst gelukkig in uw werk
Als ik mensen tevreden kan maken, een glimlach op hun gezicht kan toveren (ondanks hun situatie) door ze bijvoorbeeld simpelweg een compliment te maken of even wat extra aandacht te schenken of een luisterend oor te bieden. Wat mij ook blij maakt is dat ik complimentjes krijg over mijn uiterlijke verzorging, ook al ben ik soms helemaal in oranjestijl tijdens een WK of op Koninginnedag. Minder gelukkig ben ik als men boos doet of blijft ondanks uitleg dat iets niet mag (bijvoorbeeld info geven over een patiënt) of anders kan (bijvoorbeeld dat men lang moet wachten op de arts of verpleging). Gelukkig komt dat niet zo vaak voor.

Lees meer »

Zeven vragen aan internist-nefroloog Yvo Sijpkens »

Waarom is nefrologie zo’n mooi vakHet vak, inclusief nierziekten, hypertensie en elektrolytstoornissen, laat zich heel goed snappen vanuit de beschikbare kennis over (patho)fysiologie. Je hebt als nefroloog te maken met zowel jonge als oudere patiënten waarmee je als dokter een goede band kan opbouwen zonder een al te zware emotionele lading.

Lees meer »

Zeven vragen aan apotheker Peter Barla »

Waarom is uw werk zo’n mooi vakAls apotheker spitst mijn werk zich niet alleen toe op de nefrologie, maar nierfuncties spelen een redelijk grote rol in mijn dagelijkse praktijk. Tegenwoordig beschikken we vaak over de nierfuncties van onze cliënten (als dat relevant is) doordat we die digitaal kunnen inzien via een koppeling met de behandelend huisarts. Zo doen wij voorstellen aan de arts ten aanzien van geneesmiddeldosering of geneesmiddelkeuze als de nierfunctie daar om vraagt.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.