Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Promotie: T-celveroudering in patiŽnten met terminaal nierfalen

Wanneer: woensdag 15-11-2017

De nieren spelen een belangrijke rol bij een aantal essentiële processen in het lichaam. Ze zorgen voor een balans in de concentratie en het volume van de extracellulaire vloeistof en zijn betrokken bij de productie van een aantal hormonen zoals erytropoëtine, vitamine D en renine. Wanneer de nieren hun functie verliezen, zal dit dus effect hebben op al deze processen.

Naast al het bovengenoemde, heeft het verlies van nierfunctie ook invloed op het afweersysteem. De immunologische leeftijd van deze patiënten kan namelijk 20-30 jaar ouder zijn dan hun kalenderleeftijd. Dit proces kan mede ten grondslag liggen aan het feit dat patiënten met eindstadium nierfalen minder reageren op vaccinaties en een verhoogde kans hebben op infecties. Dit betekent dat deze veranderingen in het afweersysteem ook een rol zullen spelen bij niertransplantatie.

Een transplantatie brengt het gebruik van afweeronderdrukkende middelen met zich mee. Deze middelen verminderen weliswaar de kans op afstoting, maar verhogen aan de andere kant de kans op infecties. Dit maakt het definiëren van immunologisch voorspellende parameters, voor het ontwikkelen van afstoting en infecties na transplantatie, noodzakelijk om een zo individueel mogelijke benadering voor therapiekeuze te kunnen bewerkstelligen.

De verouderingsparameters voor het vaststellen van versnelde veroudering van het T-cel afweersysteem zijn als volgt:

  • Frequentie van naïeve T-cellen afkomstig uit de thymus
  • De differentiatiestatus van de T-cellen
  • De telomeerlengte van de T-cellen

Het promotieonderzoek van Burc Dedeoglu liet zien dat een meer gedifferentieerd T-cel immuunsysteem wellicht een gunstiger prognose biedt in het kader van afstoting na niertransplantatie. Hierbij gaat het voornamelijk om een relatie met de aanwezigheid van veel CD4+CD28nul T-cellen. Deze cellen lijken beperkt in hun alloreactiviteit, maar of deze cellen de bepalende factor zijn in het voorkomen van rejectie is nog niet met zekerheid te zeggen. Hoogstwaarschijnlijk maken deze cellen meer een deel uit van een aangedaan immuunsysteem, dat minder in staat is om nieuwe antigenen te herkennen en hierop adequaat te reageren. Daarnaast zijn er belangrijke intra-individuele verschillen, omdat niet alle compartimenten in het lichaam even sterk zijn aangedaan door nierfunctieverlies (bloed versus lymfeklier). Hieruit volgt logischerwijs dat er meer diepgaand onderzoek nodig is op het gebied van veroudering bij patiënten met eindstadium nierfalen.

In de bovenstaande onderzoeken lag de nadruk op de T-cellen. In vervolgonderzoeken zou de focus meer moeten liggen op de interactie van T-cellen met de B-cellen en/of de antigeen presenterende cellen in de verschillende compartimenten van het lichaam. Voor een completer beeld, is onderzoek op moleculair niveau, zoals transcriptiefactoren en micro-RNA, noodzakelijk, waarbij epigenetica een belangrijke rol kan spelen om in te grijpen in deze processen.

Promotie B. Dedeoglu, MSc : woensdag 15 november 2017, 09:30 uur
Titel proefschrift: Clinical Aspects of T Cell Ageing in End-Stage Renal Disease Patients

Promotor: prof. dr. C.C. Baan
Co-promotores: dr. M.G.H. Betjes en dr. N.H.R. Litjens

Locatie: Prof.dr. Andries Querido zaal, Onderwijscentrum, Erasmus MC, Wytemaweg 80, 3015 CN Rotterdam

sterren Gepubliceerd: donderdag 26-10-2017
Bron: Erasmus Universiteit Rotterdam | Nog geen reacties




IgA-nefropathie kan zich onverwacht ontwikkelen

Het verloop van IgA-nefropathie kan van patiënt tot patiënt behoorlijk verschillen; bij sommige patiënten kent de ziekte een goedaardig verloop, maar anderen krijgen na kortere of langere tijd te maken met nierfalen. In het algemeen wordt aangenomen dat patiënten met een redelijk goede nierfunctie en niet al te veel eiwit in de urine bij diagnose zeer goede vooruitzichten hebben, maar uit recent Noors onderzoek blijkt dat ook bij een deel van deze groep de nierfunctie langzaamaan behoorlijk verslechtert.

Lees meer »

Nieuwe antistollingsmiddelen verlagen risico nierproblemen »

De meeste patiënten met atriumfibrilleren moeten hun leven lang antistollingsmedicijnen slikken om te voorkomen dat ze een beroerte krijgen. Het lijkt erop dat de nierfunctie van deze patiënten minder bedreigd is wanneer ze hiervoor een middel nemen dat op een andere manier werkt dan een coumarinederivaat. Amerikaanse wetenschappers hebben vier antistollingsmedicijnen vergeleken en daarbij gekeken naar het effect op de nieren.

Lees meer »

Onderzoeksdeelnemers met cystenieren vooraf indelen voor meer effect »

Amerikaanse onderzoekers hebben een methode ontwikkeld om patiënten met erfelijke cystenieren in te delen naar ernst, op basis van beeldvormend onderzoek. Ze hebben deze methode getest op een groep patiënten uit een ander onderzoek. De indeling blijkt het mogelijk te maken die patiënten te selecteren bij wie de aandoening het snelst verergert, en bij wie daardoor ook het grootste effect van de onderzochte ingreep te zien is.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.