Orgaantransplantatiepatiënten hebben een verhoogd risico op niet-gepigmenteerde huidkankers, in het bijzonder het plaveiselcelcarcinoom, wat gepaard gaat met een aanzienlijke toename van morbiditeit en mortaliteit.

De frequentie van huidkanker neemt toe met de tijd na transplantatie. In landen met matige zonexpositie zoals Nederland is het risico op huidkanker 40% 20 jaar na transplantatie. In zonniger oorden, zoals Australië, loopt dit risico op tot 70%. Het plaveiselcelcarcinoom komt ongeveer 65 tot 250 keer zo vaak voor bij transplantatiepatiënten als in de algemene populatie. Bovendien kennen plaveiselcelcarcinomen in deze patiëntenpopulatie een agressiever beloop dan gewoonlijk, vooral als ze in het hoofd-halsgebied zijn gelokaliseerd. Er is een verhoogd risico op lokaal recidief en metastasen.

Wratachtige afwijkingen, premaligne keratosen, de ziekte van Bowen en keratoacanthomen gaan gepaard met een verhoogd risico op huidkanker na transplantatie. Andere typen huidkanker komen ook vaker dan normaal voor bij transplantatiepatiënten; het Kaposi-sarcoom ongeveer 84 tot 113 maal, het basaalcelcarcinoom 10 maal en het maligne melanoom 2 tot 8 maal.

Promotie mw. Y.G.L. de Graaf: Woensdag 23 januari 2008 16.15 uur
Promotoren: Prof. dr. R. Willemze, Dr. J.N. Bouwes Bavinck, Dr. F.R. de Gruijl
Locatie: Academiegebouw, Rapenburg 73, Leiden