Er zijn inmiddels voldoende aanwijzingen dat conventionele peritoneaaldialysevloeistoffen, die gebaseerd zijn op glucose, op den duur (na een jaar of vijf) leiden tot een verhoogd risico op buikvliesontsteking en andere problemen met het buikvlies. De zuurgraad van de dialysevloeistof en de afbraakproducten van glucose zijn hier mede debet aan. Daarom wordt al enige tijd gezocht naar neutrale, 'biocompatibele' peritoneaaldialysevloeistoffen. Artsen uit Hong Kong hielden 3 biocompatibele dialysevloeistoffen en een conventionele vloeistof tegen het licht.

In het kader van het onderzoek werden 150 peritoneaal dialyse (PD) patiënten in twee groepen onderzocht. De ene groep werd behandeld met conventionele, glucose-gebaseerde dialysevloeistof, en de andere groep met een combinatie van drie biocompatibele vloeistoffen. Na een jaar was er weinig verschil in nierfunctie tussen beide groepen, maar de patiënten op biocompatibele vloeistoffen bleven dagelijks wel meer urine produceren (restproductie). Ook was het niveau van bepaalde eiwitten in de biocompatibele groep hoger, maar dat was niet onverdeeld als 'beter' te duiden. Op de immuunrespons hadden deze verhoogde niveaus in ieder geval geen effect.

Hoewel er wel iets op het onderzoek valt af te dingen (niet dubbelblind, bijvoorbeeld) blijkt dat de nierfunctie bij het gebruik van biocompatibele dialysevloeistoffen even goed was als bij conventionele vloeistoffen. Een voordeel van biocompatibele dialysevloeistof is wel dat patiënten meer dagelijkse urine produceren. Wat de betekenis hiervan is in de dagelijkse praktijk, moet verder onderzocht worden.