Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Dotteren nierslagader verbetert bloedvoorziening nieren niet

Door Merel Dercksen 

Wanneer de slagaders naar de nieren sterk zijn vernauwd doordat iemand aan atherosclerose lijdt, kunnen die met behulp van een ballonnetje of door een chirurgische ingreep weer open gemaakt worden: revascularisatie. Maar er zijn niet veel mensen die na die ingreep een betere nierfunctie hebben dan ervoor. Sterker: zelfs de doorbloeding van de nieren verbetert vaak amper.

Er wordt wel gedacht dat de geringe toename van de nierfunctie komt doordat de verminderde nierfunctie van deze patiënten niet, of niet alleen, het directe gevolg is van de verminderde bloedvoorziening van de nieren, maar doordat er ook sprake is van schade aan de kleine vaatjes in de nieren. Het is goed voor te stellen dat eenmaal ontstane schade aan de nieren niet ineens verdwijnt wanneer de bloedstroom weer goed op gang komt.

Finse wetenschappers besloten te meten wat het effect van revascularisatie op de doorbloeding van de nieren nu precies is. Zij deden dat door bij 17 patiënten die aan een (8) of aan twee (9) zijden een revascularisatie van de nierslagaders ondergingen tweemaal een PET-scan (Positron Emissie Tomografie) uit te voeren: eenmaal voor en eenmaal na de ingreep. De meeste patiënten ondergingen de ingreep nadat ze een niet onder controle te brengen hoge bloeddruk hadden.

Voor de ingreep zagen de onderzoekers een verband tussen de doorbloeding van de nieren en de mate van stenose, de vernauwing. Maar na revascularisatie nam de doorbloeding gemiddeld genomen niet duidelijk toe. 'Onze gegevens bevestigen de data uit eerdere onderzoeken, dat de ernst van de sclerose in de nierslagaders niets zegt over de respons op revascularisatie.'

Er zijn ook studies waaruit blijkt, dat als er na dotteren van de nierslagader een stent geplaatst wordt, deze meestal te klein is. Dat vermindert het positieve effect op de doorbloeding en zorgt ervoor dat alles sneller weer dichtslibt dan bij een stent met een juiste maat het geval zou zijn.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 31-07-2012
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties


Genen met veel invloed op hoge bloeddruk ontdekt

Een groep onderzoekers heeft variaties in drie genen ontdekt die bij één op de honderd mensen een belangrijke rol spelen bij het ontstaan van een hoge bloeddruk. Deze ontdekking kan mogelijk in de toekomst helpen bij de ontwikkeling van nieuwe behandelingen tegen hoge bloeddruk. Het internationale onderzoek, waaraan ook het UMC utrecht meewerkte, is deze week gepubliceerd in Nature Genetics. 

In de studie vonden onderzoekers 31 genen die een verband hebben met de bloeddruk. Van drie daarvan is precies vastgesteld hoe ze werken en daaruit blijkt dat ze ieder een enorme invloed hebben op de regulering van de bloeddruk. Dit is in eerdere studies nooit gevonden.

Hoogleraar cardiovasculaire genetica in Utrecht, Folkert Asselbergs, zegt op de site van het ziekenhuis: 'De drie genen die we in deze studie ontdekten, hebben twee keer zoveel effect op de bloeddruk als eerder ontdekte genen. Deze ontdekking stelt ons in staat om in kaart te brengen én te begrijpen hoe hoge bloeddruk in het menselijk lichaam ontstaat en zich ontwikkelt. Dit biedt veel nieuwe inzichten voor onderzoek naar nieuwe behandelingen of om te bepalen welke bestaande medicijnen goed werken bij de behandeling van hypertensie.'

Lees meer »

Nieuw diabetesgeneesmiddel mogelijk positief voor nieren »

Een nieuw type medicatie bij diabetes type 2 verlaagt niet alleen de bloedsuiker, maar helpt mogelijk ook bij het beschermen van de nieren. Dat concludeert een onderzoeksgroep onder leiding van klinisch farmacoloog Hiddo Lambers Heerspink van het UMCG. De resultaten van het onderzoek werden al in juni van dit jaar in een sessie van de fabrikant, AstraZeneca, gepresenteerd op een congres van de American Diabetes Association (ADA) in New Orleans.

Lees meer »

Mogelijk doorbraak in strijd tegen fibrose »

Volgens Groningse onderzoekers zou Tacrolimus wel eens kunnen worden ingezet in de strijd tegen (nier)fibrose. Een opeenstapeling van collageen, wat kenmerkend is voor littekenweefsel, verdringt het gezonde weefsel. Dat wordt veroorzaakt door een eiwit (lysylhydroxylase-2) dat door een ander eiwit wordt aangezet tot het maken van onafbreekbaar littekenweefsel.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.