Het verloop van lupus nefritis is goed te voorspellen aan de hand van regelmatig uitgevoerde nierbiopsies. Dat is niet zonder gevaar; aan een enkele nierbiopsie kleeft doorgaans weinig risico, maar bij meerdere biopsies loopt dat risico op. Ook zijn regelmatige nierbiopsies voor de meeste patiënten te ingrijpend, dus wordt het aantal nierbiopsies bij lupus meestal beperkt tot één, om tot de diagnose te komen. Zonder verder biopsies blijft het daarna lastig om het verloop van lupus goed te voorspellen, hoewel Amerikaans onderzoek nu suggereert dat het verloop ook goed te volgen is aan de hand van bepaalde eiwitten in urine.

Lupus nefritis is een ontsteking van de nieren die veroorzaakt wordt door Systemische Lupus Erythematodes (SLE), een autoimmuunziekte die veel organen aantast. SLE is chronisch, en heeft meestal een grillig verloop, waarbij opvlammingen worden afgewisseld door rustige periodes. Met behulp van medicijnen is de ziekte inmiddels vrij goed onder controle te houden.

In het kader van het onderzoek namen de Amerikaanse onderzoekers bij 87 deelnemers urinemonsters af. 74 van hen waren inmiddels gediagnosticeerd met lupus nefritis, de overige waren gezond. Bij 24 deelnemers werd bovendien gelijktijdig een nierbiopsie uitgevoerd. Aan de hand van de aldus verkregen gegevens konden de onderzoekers vaststellen dat vooral een verhoogde VCAM-1 spiegel in de urine een aanwijzing is voor een opvlamming bij lupus nefritis. VCAM-1 is een celadhesie eiwit (een eiwit dat een rol speelt bij de verbinding van cellen onderling). Andere eiwitten die ze bekeken waren minder duidelijk verhoogd.

De artsen concluderen derhalve dat verhoogde aanwezigheid van VCAM-1 in de urine van lupus nefritis patiënten wijst op een opvlamming, maar ook, dat er meer onderzoek nodig is om te bepalen of VCAM-1 bruikbaar is om het verloop van lupus nefritis over een langere periode te volgen.