Twee op de vijf mensen die ooit besmet zijn geraakt met het West-Nijlvirus, hebben een chronisch verminderde nierfunctie. Daarom zou er bij een doorgemaakte infectie op gescreend moeten worden. En het vormt een extra reden om voorzorgsmaatregelen te nemen tegen de door muggen overgebrachte West-Nijlkoorts die steeds dichterbij voorkomt.

Onderzoekers die verbonden zijn aan drie verschillende Amerikaanse instituten, het Baylor College of Medicine, Texas Children’s Hospital en het Health Science Center van de universiteit van Texas, onderzochten 139 mensen die geïnfecteerd waren met het West-Nijlvirus op nierproblemen. Ze gebruikten hiervoor de Kidney Disease Outcomes Quality Initiative (KDOQI) criteria. Voor de meeste was de infectie vier tot negen jaar geleden.

Veertig procent van de mensen bleek duidelijke nierproblemen te hebben en bij een kwart van hen was er zelfs sprake van een nierziekte in fase 3 of erger. Na analyse bleek er een duidelijk verband met een eerdere neuro-invasieve infectie met het West-Nijlvirus. De traditionele risicofactoren als hoge bloeddruk en diabetes speelden in deze groep patiënten geen rol.

Het was al bekend dat ernstigere vormen van besmetting met het virus op de lange termijn kunnen leiden tot zenuw- en hersenschade, maar nierproblemen waren nog niet eerder beschreven. In diermodellen was wel al eerder gezien dat er tot in elk geval acht maanden na infectie chronische nierproblemen kunnen ontstaan.

Naar schatting twee miljoen Amerikanen zijn ooit besmet geraakt met het West-Nijlvirus. De onderzoekers doen de aanbeveling deze mensen te screenen op nierproblemen. Net als andere (sub)tropische ziekten die door muggen worden overgebracht, rukt de West-Nijlkoorts op naar het noorden. Inmiddels komt het ook aan de Europese kant van de Middellandse Zee al zo veel voor, dat vakantiegangers die daar geweest zijn de eerste vier weken na thuiskomst geen bloed mogen doneren.