Chronische nierziekte (CKD) is in alle stadia een risicofactor tijdens de zwangerschap. Onderzoekers van de afdeling klinische en biologische wetenschappen aan de Universiteit van Turijn, Italië, hebben op basis van K-DOQI-richtlijnen zwangere patiëntengroepen met CKD onderzocht. In een periode van kostenbeperkingen bestaat behoefte aan identificatie van deze groep, hun risicopatroon en een follow-up. Wie moet er in de gaten gehouden worden, en bij wie kan de controle wel wat minder intensief?

De K-DOQI-richtlijn is een door The National Kidney Foundation opgestelde evidence based klinische richtlijn voor alle fasen van chronische nierziekte en de bijbehorende complicaties. Hij is sinds 1997 in kaart gebracht, en wordt door de hele medische wereld erkend als uitgangspunt voor het verbeteren van de diagnose en behandeling van nierziekten.

De analyse van deze zwangeren met CKD was prospectief. Dit houdt in dat men bekijkt welke risico’s er zijn (kans op schade) en in welke mate deze risico’s in de praktijk voorkomen. Het onderzoek vond plaats tijdens de periode januari 2000 tot en met juni 2011.

De onderzoekers telden 249 zwangerschappen in 225 CKD-patiënten; 176 daarvan droegen één baby. De grootste groep verkeerde in fase 1 (normale nierfunctie). Uit die groep werden 127 eenlingen geboren. Deze zwangeren werden vergeleken met een groep gezonde (laag risico) zwangeren uit hetzelfde ziekenhuis. Er werd gekeken naar hoeveel méér zwangeren uit de fase 1-groep groep een keizersnede moesten ondergaan, een prematuur voortbrachten en hoeveel baby’s neonatologische zorg nodig hadden. Daarnaast werden ook zwangeren met een fase 2-4 CKD geëvalueerd. Zij brachten 49 eenlingen voort.

Uit de resultaten blijkt dat in vergelijking met gezonde zwangeren, de kans op complicaties in de groep met CKD aanzienlijk stijgt. De kans op een keizersnede bij hen is 44%, tegen 25% in de controlegroep. Ook de kans op een vroeggeboorte in de CKD-groep blijkt 44%, tegen 5% in de controlegroep. De noodzaak tot neonatale intensieve zorg stijgt naar 26%, tegen 1% in de controlegroep. De verschillen waren vooral aanzienlijk in fase 1 CKD (keizersnede 57%, vroeggeboorte 33%, intensive care 18%.)

Conclusie: chronische nierziekte is al in een vroeg stadium een uitdaging voor een zwangerschap. Een strikte follow-up is nodig voor CKD-zwangeren, zelfs als ze (nog) een normale nierfunctie hebben.