Nierpatiënten die met peritoneaal dialyse, via het buikvlies, behandeld worden, lopen een verhoogd risico op buikvliesontsteking. Dat risico blijkt zeker de eerste 60 dagen wanneer zij een infectie aan de insteekplaats van de katheter gehad hebben, nog hoger te zijn. Meestal is het niet zo, dat die infectie niet goed behandeld wordt en dat de ziekteverwekker vervolgens het hele buikvlies infecteert. Er is dus sprake van een verhoogde vatbaarheid, al dan niet het gevolg van de eerste infectie.

Buikvliesontsteking, peritonitis, is de meest voorkomende infectueuze complicatie bij nierpatiënten die behandeld worden met buikvliesdialyse. De idee is, dat een infectie rond de insteekplaats van de dialysekatheter deze patiënten vatbaarder maakt voor buikvliesontsteking. Maar hoe veel groter het risico dan wordt, vergeleken met patiënten die geen katheterplaatsinfectie hebben gehad, is nooit eerder bepaald.

Amerikaanse en Nederlandse onderzoekers hebben hier nu wel een poging toe gedaan. Ze hebben hiervoor de gegevens van 203 stabiele volwassen patiënten die al gevolgd worden voor een andere studie, bekeken. 

Binnen een periode van 18 maanden zijn er bij al deze patiënten samen 44 insteekplaatsinfecties opgetreden, en 87 gevallen van buikvliesontsteking. Bij zeven patiënten werd een lokale infectie binnen 30 dagen gevolgd door peritonitis.

Met behulp van statistische rekenmodellen komen de onderzoekers tot de conclusie dat buikvliesdialysepatiënten die een infectie aan de katheterinsteekplaats hebben gehad een significant verhoogd risico lopen op buikvliesontsteking. Dat risico neemt af met de tijd; het is twee weken na de infectie 11 keer zo hoog als normaal, maar loopt binnen enkele weken terug naar vijf keer zo hoog.

Opvallend is dat het risico ook verhoogd is als de infectie met goed gevolg behandeld is, en dat maar bij 2,3% van de patiënten, dat is één van de 44 die een lokale infectie hebben gehad, de buikvliesontsteking veroorzaakt werd door dezelfde ziekteverwekker als de katheterplaatsinfectie.