Hartfalen is een complex klinisch syndroom dat gekarakteriseerd wordt door een verminderde hartfunctie en slechte terugstroom van bloed naar het hart. Onder invloed van hartfalen gaan ook andere organen slechter functioneren, onder andere de nieren. Omgekeerd gaat de hartfunctie ook achteruit bij patiënten met verminderde nierfunctie.

Deze interactie tussen het hart en de nieren, waar slecht functioneren van een van beide leidt tot verminderde functie van de andere, wordt het cardiorenaal syndroom genoemd. Voor zijn promotie-onderzoek heeft Mariusz Szymanski verschillende aspecten van de ziektemechanismen hiervan bestudeerd.

Eerst heeft hij onderzocht welke diermodellen beschikbaar zijn voor experimentele studies naar de interactie tussen hart en nieren. Naast een overzicht van de verschillende diermodellen, beschrijft hij een diermodel van gecombineerd hart- en nierfalen, dat een instrument zou kunnen zijn in het experimentele onderzoek van de cardiorenale interactie.

Vervolgens heeft hij de nieuwe mogelijkheden voor beeldvorming van het hart en de nieren onderzocht in diermodellen, met behulp van micro-PET met radioactief gelabeld ammoniak als tracer. Deze maken het mogelijk om parameters van de linker hartkamer en de regionale doorbloeding in de nier te meten bij ratten. Tenslotte heeft Szymanski de voorspellende rol van de hormonen renine en prorenine onderzocht bij patiënten met hartfalen die behandeld worden met hartmedicatie, die aangrijpt op het renine-angiotensine systeem.

Promotie M.K. Szymanski: woensdag 20 juni 2012, 12.45 uur
Titel proefschrift: Cardiorenal interaction: experimental and clinical studies

Promotores: prof. dr. H.L. Hillege en prof. dr. W.H. van Gilst

Locatie: Academiegebouw, Broerstraat 5, Groningen