Belgische levende donoren worden financieel gestraft
Belgische levende orgaandonoren ontvangen geen financiële beloning voor hun altruïstische daad, maar worden daar eerder voor gestraft. Zo ontbreekt een vergoeding voor alle medische kosten en bestaat er onvoldoende compensatie voor inkomensverlies. Bovendien kunnen levende donoren doorgaans geen levensverzekering afsluiten teneinde met geleend geld een woning te kopen.
Dat stellen vertegenwoordigers van de twee Belgische artsenorganisaties. De huidige nieuwe Belgische wet op de orgaandonaties kent een aantal lacunes op het punt van bescherming van levende donoren. En gezien de constant toenemende vraag naar organen bestaat dringend behoefte aan positieve maatregelen op dit punt.
Zo vinden de organisaties dat alle medische kosten van de donor vergoed moeten worden, zowel die voor de eigenlijke ingreep als voor de opvolging op langere termijn. Verder moet er een eenduidig uitgewerkte vergoedingsregeling komen voor inkomensverlies door arbeidsongeschiktheid. Ook de gevolgen op het punt van het afsluiten van levensverzekeringscontracten moeten worden aangepakt.
|
Meisjes zeggen vaker ja tegen orgaandonatie

Meisjes zijn vaker bereid na hun dood donor te zijn dan jongens: 82 procent van de 18-jarige vrouwen die hun keuze hebben vastgelegd, geeft aan na overlijden één of meerdere organen of weefsels te willen afstaan. Van de jongens uit 1994 is dat maar 72 procent. Zo is de situatie, één maand nadat minister Schippers alle jongeren uit 1994 een officieel verzoek stuurde om hun keuze aan te geven in het Donorregister.
Uit de eerste cijfers blijkt ook dat jonge vrouwen hun keuze sneller vastleggen dan mannen. Van alle aanmeldingen die half mei bij het Donorregister binnen waren, komt drie van de vijf (62 procent) van een vrouw. Alle jongeren uit 1994 die hun keuze nog niet hebben vastgelegd in het Donorregister, ontvangen deze week een kleine aansporing in de brievenbus.
Steeds meer Britse altruïstische donoren
Het aantal altruïstische donoren in het Verenigd Koninkrijk is het afgelopen jaar bijna verdrievoudigd, meldt de BBC. Dat waren vrijwel allemaal nierdonoren. De Human Tissue Authority (HTA) keurde 104 orgaandonaties bij leven aan een onbekende goed in het seizoen 2012-13, vergeleken met 38 in het jaar ervoor. Onder die 104 altruïstische donoren zat 1 persoon die een deel van zijn lever weggaf, de rest doneerde een nier. In totaal vonden er in deze periode ruim 1.
Ierse nierdonoren draaien zelf op voor onkosten rond donatie
Ierse levende nierdonoren hoeven hun operatie niet zelf te betalen, maar krijgen verder geen enkele onkostenvergoeding. Dat constateert prof. Peter Conlon, consultant in het Beaumont Hospital in Dublin, die daar onderzoek naar gedaan heeft. 'Een levende donor kan meestal enkele weken niet werken. Gemiddeld kost het verlies aan inkomen dat daardoor ontstaat, plus andere uitgaven die een donor vanwege zijn operatie moet doen, 5.000 tot 7.000 euro.

Gepubliceerd: maandag 04-06-2012


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Ik kreeg een nier van mijn man.Al de kosten die hij had voor onderzoeken werden allemaal terug betaald.
We hadden enkel loonsverlies.Gebeurde ook in Leuven .
In Belgie is deze regel niet overal hetzelfde. Er zijn wel degelijk transplantatiecentra waar de medische kosten worden gedragen door het centrum. Onder andre het UZ te Leuven is er zeker bij, Antwerpen niet, waarschijnlijk zijn er ook nog andere centra.
Het loonverlies is niet vergoed.
Reageer ook op dit artikel