Na drie intensieve dagen is het 49e jaarlijkse ERA-EDTA-congres (European Renal Association / European Dialysis Transplantation Association) bijna ten einde. Zondag vindt er nog een halve dag programma plaats, en dan is het weer voor een jaar voorbij.

Het congres is het grootste in Europa. Was er eerder sprake van ongeveer 8.000 bezoekers, zaterdagochtend had president Raymond Vanholder het al over 9.000. Die hebben zich de afgelopen dagen kunnen onderdompelen in lezingen die in parallelle symposia zijn gegroepeerd op onderwerp, kunnen snuffelen aan de laatste technische ontwikkelingen en tussendoor kunnen ontspannen in de Lichtstad.

Hoewel de officiële opening donderdag pas om 18:00 uur was, was de dag al vanaf 8:30 gevuld met ERA-EDTA-werkgroepsymposia en workshops. Vrijdag was er zelfs om 8:00 al een ontbijtpresentatie met de resultaten van de laatste klinische onderzoeken. De rest van de dag was gevuld met symposia, en tussendoor een posterpresentatie waar enkele honderden onderzoeksresultaten in postervorm beschikbaar waren gesteld; sommige onderzoekers waren ook zelf aanwezig om nog meer tekst en uitleg te geven. Zaterdag kende een zelfde opzet, met als extraatje de Renal Run, een hardlooproute van 6,5 km door het Bois de Boulogne, waarvoor het helaas wat aan de warme kant was.

De industrie is vertegenwoordigd met gesponsorde symposia, en aanwezig op de twee verdiepingen tellende beursvloer. Daar proberen ze met serieuze stands hun producten onder de aandacht te brengen, maar ook met spelletjes en iPad-toepassingen bezoekers te trekken. Er is een heuse competitie uitgebarsten wie de meeste suiker (glucose) kan wegbombarderen in de stand van Baxter die reclame maakt voor vloeistoffen voor buikvliesdialyse die geen glucose bevatten.

Morgen, zondag, zullen er nog twee parallelle sessies met symposia zijn, met daartussen een plenaire lezing van René Bindels (UMC St Radboud) over calcium- en magnesiummanagement in de nier, en met een vergadering voor leden van de ERA-EDTA. Om 13:00 uur is het geheel ten einde. Volgend jaar vindt het congres plaats in Istanbul, en in 2014 in Amsterdam.

Vanwege technische problemen is het helaas nog niet mogelijk foto's te plaatsen. Die volgen later.

DEEL 14 - Als we ’s middags het ziekenhuis inlopen, zit haar man tegenover de ingang in het restaurant opgewekt naar ons te zwaaien. Zoon en kleinzoon zitten naast hem aan tafel. 'Ze komt zo naar beneden hoor,' roept hij lachend. 'Ze is vanmorgen ook al even naar buiten geweest.' Hè? Naar beneden? Naar buiten geweest??!

Ik kijk mijn man aan, die na mij binnenkomt. De uitdrukking op zijn gezicht spreekt boekdelen. Jolanda heeft vijf dagen geleden na een traject van vier chemokuren, een ingrijpende operatie ondergaan, waarbij haar blaas, baarmoeder en plasbuis zijn verwijderd. Van haar dunne darm is 30 centimeter weggehaald. Haar urineleiders zijn vervolgens op haar verwijderde darm aangesloten, die als een vervangende blaas dienst doet en buiten haar buik hangt. Een operatie van zes uur. En nu komt ze 'gewoon' naar beneden.

Omdat het 'te lang' duurt voordat ze arriveert, gaan we toch maar even naar boven. Als we op de eerste verdieping de gang in lopen die naar haar kamer leidt, komt ze er al aan. In de verte zie ik een beeld dat mijn hersenen niet kunnen bevatten: met een infuusstandaard aan haar linkerhand, loopt ze kwiek onze kant op. ‘Hee, hallo!’ zwaait ze levenslustig. We lopen stomverbaasd haar kant op.

Lees meer »