Vandaag heeft de Stichting Donor JA! een nieuw plan gepresenteerd om te komen tot een oplossing van het donorentekort in Nederland. Het plan kiest volgens de organisatie het beste uit het huidige registratiesysteem en het zogenaamde Actief Donorregistratiesysteem (ADR). Nadruk komt te liggen op een Ja voor orgaandonatie, vooral bij mensen die nog geen keuze hebben gemaakt. Maar nabestaanden houden het laatste woord.

In Nederland is een blijvend tekort aan donororganen: de wachtlijsten worden langer en het aantal uitgevoerde transplantaties neemt veel minder toe dan waarnaar gestreefd wordt. Over de manier waarop het tekort kan worden opgelost bestaat al jaren onenigheid. De stichting Donor JA!, in 2008 opgericht als 'onafhankelijke denktank' om het probleem van orgaandonatie te helpen oplossen, stelt een middenweg voor tussen het huidige vrijblijvende systeem en het Actief Donorregistratiesysteem (ADR) waarbij elke niet-geregistreerde nogmaals wordt gevraagd een keuze te maken. Reageert iemand onder dat systeem niet, dan volgt een registratie als donor in het register.

Net zoals bij het huidige systeem gaat Donor JA! uit van een donorregister met meerdere keuzes. Ook onderdelen van het ADR systeem worden overgenomen: mensen die nog niet in het register staan ingeschreven ontvangen een brief met de vraag of ze donor willen worden. Als ze niet reageren worden ze in het register opgenomen. Echter niet met keuze 1, 'Ja ik wil donor worden', maar met een nu nog niet bestaande keuze: 'Ja, ik sta positief tegenover orgaandonatie, maar mijn nabestaanden mogen uiteindelijk beslissen'. Veranderen kan daarna altijd nog.

Verder wil de stichting het aantal keuzemogelijkheden terugbrengen van vier naar drie: Ja, Nee, of de hierboven genoemde variant die de beslissing bij de nabestaanden legt. Donor JA! verwacht dat, door de positieve formulering van keuze 3, nabestaanden eerder dan nu het geval is zullen instemmen met donatie. Als bijkomend voordeel noemt de organisatie dat het Donorregister volledig is en kostbare campagnes om mensen een besluit te laten nemen achterwege kunnen blijven. De voorlichting kan zich richten op inhoud en nabestaanden.