Amerikaanse dialysepatiënt wordt in laatste levensdagen fors overbehandeld
Door Jeroen van Setten
Dialysepatiënten in de VS worden in de laatste maand van hun leven blootgesteld aan veel intensievere en agressievere medische zorg dan patiënten die sterven aan kanker of hartfalen. Daardoor lijden ze vaak veel meer dan nodig. Dat blijkt uit een analyse van Medicare dat daarover zijn bezorgdheid uitspreekt.
Acht van de tien Medicare dialysepatiënten worden in de 30 dagen voor hun dood gehospitaliseerd. Ze brengen ook twee keer zoveel dagen in het ziekenhuis door als patiënten die sterven aan kanker. Dat blijkt uit onderzoek gebaseerd op gegevens van bijna 100.000 patiënten uit het Amerikaanse Renal Data System en Medicare tussen 2004 en 2009. Bijna de helft van de chronische dialysepatiënten wordt in de laatste maanden opgenomen op een intensive care afdeling, vergeleken met ongeveer een kwart van de kankerpatiënten en een vijfde van de patiënten met hartfalen.
Een derde van de dialysepatiënten wordt zeer intensief behandeld. Er is veel vaker sprake van beademing, sondevoeding en reanimatie. Zelfs drie keer meer dan bij patiënten met kanker, aldus de studie. Slechts 20% van de nierpatiënten wordt doorverwezen naar een hospice, vergeleken met 40% van de patiënten met hartfalen en 55% van de kankerpatiënten.
'Het is echt een schande dat deze oudere patiënten op deze intensieve en agressieve manier worden behandeld, en ik weet zeker dat ze meer lijden als gevolg van die behandeling in plaats van comfortabel en thuis te sterven', zegt prof. Alvin H. Moss, nefroloog en palliatief geneeskundig arts op de website van de American Medical Association. Onderzoeksgegevens tonen aan dat ongeveer 75% van de patiënten niet wil sterven in het ziekenhuis of op de intensive care. Maar bijna de helft van de dialysepatiënten overkomt dat juist wel blijkt uit de studie.
'Dit is echt ernstig,' zegt Moss, die zelf niet meewerkte aan het onderzoek maar wel meeschreef aan de klinische richtlijn over het starten en stoppen van dialyse voor de 4.000 leden van de Renal Physicians Association. 'Het hospicegebruik van deze oudere patiënten is minder dan de helft van het landelijk gemiddelde, nu 45%. Het hospicegebruik voor kankerpatiënten is boven het landelijk gemiddelde. Wat de meeste mensen zich niet realiseren is dat de meeste dialysepatiënten feitelijk zieker zijn dan kankerpatiënten.'
De vijfjaarsoverleving voor patiënten van 75 jaar en ouder aan de dialyse bedraagt in de VS 15%. 'We moeten een stap terug doen en ons er beter van bewust zijn welke zorg we bieden aan oudere patiënten die chronische dialyse ondergaan aan het eind van hun leven. We moeten kijken naar onze beweegredenen en of onze praktijken wel in overeenstemming zijn met de voorkeuren van de patiënten,' zegt hoofdonderzoeker Susan Wong van de Washington School of Medicine in Seattle. Zelfs de beslissing om met dialyse te beginnen is beladen, stelt ze.
Dialyse kan bestaan uit zes uur durende sessies, vier dagen per week, en is fysiologisch en psychologisch zwaar. De meeste oudere patiënten komen niet in aanmerking voor een niertransplantatie of leven niet lang genoeg om te worden getransplanteerd. 'Het lijkt er dus alles bij elkaar op dat de zorg die we bieden eerder leverancier- dan patiëntgestuurd is,' zegt nefroloog Wong.
|
Meisjes zeggen vaker ja tegen orgaandonatie

Meisjes zijn vaker bereid na hun dood donor te zijn dan jongens: 82 procent van de 18-jarige vrouwen die hun keuze hebben vastgelegd, geeft aan na overlijden één of meerdere organen of weefsels te willen afstaan. Van de jongens uit 1994 is dat maar 72 procent. Zo is de situatie, één maand nadat minister Schippers alle jongeren uit 1994 een officieel verzoek stuurde om hun keuze aan te geven in het Donorregister.
Uit de eerste cijfers blijkt ook dat jonge vrouwen hun keuze sneller vastleggen dan mannen. Van alle aanmeldingen die half mei bij het Donorregister binnen waren, komt drie van de vijf (62 procent) van een vrouw. Alle jongeren uit 1994 die hun keuze nog niet hebben vastgelegd in het Donorregister, ontvangen deze week een kleine aansporing in de brievenbus.
Belgische nierpatiënten georganiseerd op vakantie naar Benidorm
Vijfentwintig Belgische nierpatiënten en ongeveer evenveel familieleden vertrokken vannacht op vakantie naar Benidorm. Voor hun medische begeleiding kunnen ze rekenen op hun vertrouwde nefroloog en vier gespecialiseerde verpleegkundigen. Op woensdag 29 mei wacht een welkomstcomité hen ’s middags weer op in het AZ Maria Middelares ziekenhuis.
'Nieuwe tacrolimus vermindert trillende handen'
Farmaceutisch fabrikant Veloxis Pharmaceuticals uit Denemarken meldt op het American Transplant Congress in Seattle dat zijn nieuwe vorm van anti-afstotingsmedicijn tacrolimus voor minder trillende handen zorgt dan de oorspronkelijke vorm. Tacrolimus is een medicijn dat gebruikt wordt om afstoting van getransplanteerde organen te voorkomen. Een van de vaaak voorkomende bijwerkingen is een tremor. Veloxis heeft een nieuwe vorm van tacrolimus, LCP-TacrO™, in ontwikkeling.


Gepubliceerd: woensdag 09-05-2012


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Doorgaan tot het allerlaatste, en vaak ook nog even door voor alle zekerheid. Dat is een Amerikaans cultureel ingebed verhaal. Veel kankerpatienten lopen toch heel andere cardiovasculaire risico's dus om deze groep qua reanimatie daartegenover te zetten klinkt me methodologisch zwak. Bedenk daarbij ook dat dialyse wel vergoed wordt en veel andere (kanker-) behandelingen niet in Amerika dan is het inderdaad nog steeds wel een financieel verhaal maar ik heb gezien en gehoord dat vele Amerikanen enorme moeite hebben met het stoppen van een behandeling, en alles wat daarbij hoort.
Reageer ook op dit artikel