Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Bij verminderde nierfunctie is nieuw antibioticum tegen Clostridium beste keus

Door Albert de Vreede 

PatiŽnten met een verminderde nierfunctie en een Clostridium difficile infectie reageren beter op het antibioticum fidaxomicine (merknaam Dificlir) dan op het traditionele vancomycine. Met afnemende nierfunctie wordt dat verschil nog groter en is fidaxomicine verregaand superieur aan vancomycine. Dat blijkt uit onderzoek van Kate Mullane van de Universiteit van Chicago.

Clostridium difficile (Wikipedia)

Als gevolg van een behandeling met een breedspectrum-antibioticum krijgen mensen vaak diarree. Die diarree kan veroorzaakt worden door verandering in de beweeglijkheid van de darm of doordat de normale bacterieflora van de darm verstoord is. Maar vaak komt die diarree ook doordat er een infectie met Clostridium difficile is. Er wordt dan geadviseerd om het gebruik van antibiotica te stoppen, maar dat is in veel gevallen niet voldoende om van de Clostridium infectie af te raken.

De behandeling met antibiotica kan vaak ook niet gestopt worden, omdat de infectie, die met de antibiotica bestreden is, nog niet voorbij is. Er moet dan een antibioticum tegen Clostridium ingezet worden. Het antibioticum tegen Clostridium moet bij voorkeur niet in het lichaam worden opgenomen en in de darm blijven. Vancomycine werd daar traditioneel voor gebruikt, maar sinds kort wordt ook fidaxomicine (merknaam Dificlir) gebruikt. Dificlir is sinds december van het afgelopen jaar in Nederland en de EU toegelaten voor de behandeling van Clostridium difficile. Fidaxomicine blijkt beter te werken dan vancomycine. Fidaxomicine is beter voor het bestrijden van de acute Clostridium infectie en zorgt er ook voor dat Clostridium minder vaak terugkomt.†

Bij patiŽnten met verminderde nierfunctie is de werkzaamheid van fidaxomicine nu ook onderzocht. Het onderzoek is begin deze maand door Kate Mullane gepresenteerd op het congres van de Society of Hospital Medicine. Er zijn meer dan 2.000 patiŽnten behandeld, de helft met fidaxomicine en de helft met vancomycine. Van die patiŽnten had 27% een iets verminderde nierfunctie (creatinineklaring van 60Ė90 ml/min), 21% een matig verminderde nierfunctie (klaring 30Ė60 ml/min), en 9% een ernstig verminderde nierfunctie (klaring 15-30 ml/min). PatiŽnten met een verminderde nierfunctie raken een Clostridium infectie minder gemakkelijk kwijt dan verder gezonde patiŽnten.

In de met fidaxomicine behandelde groep komt Clostridium terug bij 11% van de patiŽnten met een normale nierfunctie, en in de met vancomycine behandelde groep bij 21%. Bij patiŽnten met een ernstig verminderde nierfunctie zijn de percentages 15% voor fidaxomicine, en maar liefst 35% voor vancomycine. De 15% waarbij de Clostridium terugkomt bij de patiŽnten met ernstig verminderde nierfunctie is maar beperkt verhoogd ten opzichte van de 11% bij de patiŽnten met een normale nierfunctie.

Voor patiŽnten met een verminderde nierfunctie blijkt een behandeling van Clostridium difficile met fidaxomicine dus veel beter te zijn dan een behandeling met vancomycine.†

sterren Gepubliceerd: woensdag 18-04-2012
Bron: Medpage Today | Nog geen reacties


Nierschade door nachtelijke ademhalingsstoornis

Langzaamaan wordt duidelijk dat patiënten met Obstructief Slaap-Apneu Syndroom (OSAS) risico lopen op nierproblemen als gevolg van hun nachtelijke ademhalingsproblemen. Uit Canadees onderzoek blijkt nu dat de kans op nierproblemen gelijke tred houdt met de ernst van OSAS: hoe ernstiger de ademhalingsproblemen, hoe hoger het risico op problemen met de nieren.

Een apneu is een korte onderbreking van de ademhaling. Bij Obstructief Slaap-Apneu Syndroom komen dergelijke apneus voor tijdens de slaap. Er kunnen verschillende oorzaken zijn voor apneus, maar bij OSAS gebeuren ze omdat de keel tijdelijk dicht komt te zitten. De apneus veroorzaken zuurstoftekort (hypoxie); niet zó erg dat de patiënt stikt, maar dit zuurstoftekort heeft wel gevolgen. Onder meer de hoeveelheid zuurstof van het bloed gaat omlaag. Dit zorgt er dan weer voor dat het renine-angiotensine-aldosteronsysteem ('RAS' of 'RAAS'; het systeem dat de bloeddruk reguleert) actiever wordt, waardoor de bloeddruk omhoog gaat, en dat heeft op de lange termijn negatieve gevolgen voor de nieren.

Lees meer »

Acuut en chronisch nierfalen: twee kanten van dezelfde medaille »

Acute en chronische nierproblemen staan niet los van elkaar, maar zijn juist twee aandoeningen die nauw met elkaar verbonden zijn. Ze hebben gemeenschappelijke risicofactoren en verhogen beide het risico op bijvoorbeeld hartproblemen. Patiënten die een van beide vormen van nierschade (gehad) hebben, moet daarom langdurig in de gaten gehouden worden omdat ze ook een verhoogd risico op de andere vorm lopen.

Lees meer »

'Minder zout vertraagt achteruitgang nieren niet' »

Patiënten met een hoog risico op hart- en vaatziekten wordt vaak aangeraden om minder zout te gaan eten, maar het bewijs dat het aantal mensen dat nierproblemen krijgt daardoor lager wordt, is nogal mager. Dat schrijven onderzoekers uit Canada en verschillende Europese landen. In twee brede studies vonden zij inderdaad geen effect. Meer groente en fruit lijkt de nieren daarentegen wel te beschermen.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.