De nauwkeurigheid van de gebruikelijke methoden om de filtratiesnelheid van de nieren in te schatten, laat te wensen over als ze worden gebruikt bij adolescenten en jong volwassenen. Om hierover meer duidelijkheid te verschaffen, vergeleken Franse artsen vijf methoden met de gemeten filtratiesnelheid.

De artsen bepaalden de precieze filtratiesnelheid van 751 adolescenten en jong volwassenen door de inulineklaring te meten. Inuline (niet te verwarren met insuline) is een fructosehoudend koolhydraat. Het komt van nature niet in het lichaam voor, en wordt door de nieren volledig uitgescheiden. Om de filtratiesnelheid te meten wordt de inuline geïnjecteerd, en in de daaropvolgende uren moet alle urine worden opgevangen. De filtratiesnelheid kan dan worden bepaald aan de hand van de hoeveelheid geïnjecteerde inuline, de hoeveelheid uitgescheiden inuline, en de tijd. Het is een zeer nauwkeurige methode om de filtratiesnelheid te bepalen, maar wel een beetje bewerkelijk.

De onderzoekers bepaalden van alle deelnemers de gemeten filtratiesnelheid op basis van inulineklaring, en vergeleken deze vervolgens met de uitkomsten van drie gebruikelijke formules om de filtratiesnelheid van volwassenen te schatten (Cockcroft-Gault, MDRD en CKD-EPI) en twee methoden gericht op het schatten van filtratiesnelheid van kinderen (Schwartz 2009 en Schwartz-Lyon). De methoden voor volwassenen zaten structureel te hoog, terwijl de formules gericht op kinderen vrij nauwkeurig bleken te zijn.

De aanbeveling van de artsen is duidelijk: voor kinderen en adolescenten kan de filtratiesnelheid het best worden geschat met een formule die speciaal op hen is toegesneden.