Van afstotingsremmer naar diabetes naar een langer leven?
Rapamycine (sirolimus, Rapamune) is een bewezen afstotingsremmer in geval van (nier)transplantaties. Ook lopen inmiddels klinische tests op de toepasbaarheid bij behandeling tegen onder meer nierkanker. Het begint er zelfs op te lijken dat dit medicijn veroudering tegengaat. De keerzijde is dat de kans op diabetes toeneemt.
Rapamycine remt de afweer door te binden aan het mTOR Complex1 (mammalian target of rapamycin). Door deze mTOR-remming vermindert de reactie op het cytokine Interleukine-2. Daardoor worden geen B- en T-cellen geactiveerd, hetgeen de afweer onderdrukt. Helaas krijgt vijftien procent van de gebruikers te maken met insulineresistentie en glucose-intolerantie. Tot voor kort was de reden hiervoor onduidelijk.
Onderzoekers hebben nu ontdekt dat ook muizen die rapamycine kregen toegediend, problemen kregen met het reguleren van hun bloedsuikergehalte. Dit heeft te maken met een verhoogde werking van het eiwit Yin-Yang 1. Daardoor laat het spierweefsel geen suiker toe, waardoor diabetesachtige verschijnselen optreden. Muizen waarbij de werking van dit Yy1 eiwit vooraf genetisch was uitgeschakeld, hadden daar geen last van.
Volgens de onderzoekers zouden artsen op basis van deze resulaten moeten overwegen om hun transplantatiepatiënten samen met rapamycine ook medicijnen tegen diabetes voor te schrijven.
Het lijkt paradoxaal dat sommige experimenten er juist op wijzen dat rapamycine de levensduur van gist, vliegen en zelfs zoogdieren zou verlengen. De onderzoekers zetten hun research dan ook voort, in de hoop aan te tonen dat andere factoren (mede) bepalend zijn voor het al dan niet optreden van diabetes, zoals bijvoorbeeld het eetpatroon van de rapamycinegebruiker.
Gepubliceerd: dinsdag 17-04-2012
Bron: Cell | Nog geen reacties
 |
|
|
|
'Nieuwe tacrolimus vermindert trillende handen'
Farmaceutisch fabrikant Veloxis Pharmaceuticals uit Denemarken meldt op het American Transplant Congress in Seattle dat zijn nieuwe vorm van anti-afstotingsmedicijn tacrolimus voor minder trillende handen zorgt dan de oorspronkelijke vorm.
Tacrolimus is een medicijn dat gebruikt wordt om afstoting van getransplanteerde organen te voorkomen. Een van de vaaak voorkomende bijwerkingen is een tremor. Veloxis heeft een nieuwe vorm van tacrolimus, LCP-TacrO™, in ontwikkeling. De fabrikant heeft een onderzoek uit laten voeren waarin 44 getransplanteerde nierpatiënten die tweemaal daags tacrolimus gebruikten en last hadden van trillende handen, overstapten op LCP-TacrO™. De tremor voor en na de overstap werd niet alleen beoordeeld door de patiënt zelf, maar ook door neurologen die gebruik maakten van een erkende tremorschaal en van een Tremorometer™.
'Vitamine D en calciumsupplementen na transplantatie zinloos'
Volgens Noorse wetenschappers heeft het geen zin patiënten na een niertransplantatie extra vitamine D en calciumsupplementen te geven. Er is geen verschil in botdichtheid tussen mensen die dit wel en niet kregen. Het gaat wel om een vrij kleine steekproef. Bovendien is het in Oslo gebruikelijk patiënten na transplantatie een vrij intensieve fysieke training te laten volgen die kan helpen botafname te voorkomen.
Nauwelijks bewijs voor positief effect Mimpara
Italiaanse wetenschappers hebben een meta-analyse uitgevoerd naar het gebruik van cinacalcet (Mimpara, Amgen), een medicijn dat wordt ingezet om de spiegels van het bijschildklierhormoon PTH te verlagen bij patiënten met ernstige chronische nierziekte. Er is geen significant effect op de overleving van deze patiënten, schrijven de onderzoekers. En de effecten op overlijden door cardiovasculaire oorzaken zijn 'onzeker'. Bijwerkingen zijn er wel.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel