Een datingsite voor levende orgaandonatie?
Orgaandonatie bij leven is een prachtig gebaar. Toch blijft het een noodoplossing, een keus uit armoede. Ingegeven door het groeiende tekort aan postmortale organen. In Nederland is in 2011 het aantal levende donoren bijna dubbel zo groot als het postmortale aantal. Wel worden met organen van één postmortale donor gemiddeld drie ontvangers geholpen. Bij levende donatie is dit er één, meestal met een nier.
Voor levende donatie moeten ontvanger en ontvanger en donor elkaar weten te vinden. Vaak bestaat er een familierelatie of een andere band. Situaties waar een levende donor de ontvanger juist niet wil kennen (Samaritaanse donatie) behoren tot de uitzonderingen.
Maar soms is er binnen de eigen kring niemand beschikbaar die bereid en in staat is om bij leven één van zijn organen af te staan, en wiens organen bovendien medisch geschikt zijn. In toenemende mate zoeken patiënten dan via diverse wegen de publiciteit. Bijvoorbeeld in de vorm van T-shirts, websites of andere (al dan niet moderne) media. In de Verenigde Staten bestaat voor dit doel zelfs een specifieke website: Matching Donors. Hier kunnen zowel patiënten als potentiële levende donoren zich aanmelden. Sommige patiënten kiezen ervoor om hun persoonlijk verhaal op deze site te publiceren. Anderen stellen hun gegevens alleen vertrouwelijk ter beschikking. Opvallend is de herhaalde waarschuwing (in rode letters) tegen orgaanhandel en de daaraan verbonden geldboete.
De vraag is of in Nederland ook behoefte bestaat aan een dergelijke website. Een medium dat het contact tussen patiënten op de wachtlijst en potentiële levende donoren ondersteunt. Waar zo’n donor kennis kan maken met een concrete ontvanger en diens levensomstandigheden. Dat sluit ook aan bij de algemene tendens. Van winkelen bij webshops tot het zoeken van contacten via datingsites en/of andere moderne media. Maar een ieder heeft natuurlijk de vrije keus om al dan niet van zo’n medium gebruik te maken.
Het grootste aan zo’n website verbonden risico is dat deze, naast onbaatzuchtige orgaandonatie, ook ruimte biedt voor orgaanhandel. Nu is het natuurlijk zaak om zo’n site te omgeven met de nodige waarborgen (zie ook Matching Donors). Bovendien valt als regel niet te vermijden dat een levende donor en zijn ontvanger elkaar kennen. Het risico dat enige vorm van vergoeding plaatsvindt kan dus nooit helemaal worden uitgesloten. En naarmate er een minder nauwe band bestaat tussen donor en ontvanger neemt dat risico toe. Maar introductie van een met goede waarborgen omgeven specifieke website hoeft geen extra problemen te veroorzaken.
Gepubliceerd: zondag 08-04-2012 | Reacties (3)
 |
|
|
|
Belgische nierpatiënten georganiseerd op vakantie naar Benidorm
Vijfentwintig Belgische nierpatiënten en ongeveer evenveel familieleden vertrokken vannacht op vakantie naar Benidorm. Voor hun medische begeleiding kunnen ze rekenen op hun vertrouwde nefroloog en vier gespecialiseerde verpleegkundigen. Op woensdag 29 mei wacht een welkomstcomité hen ’s middags weer op in het AZ Maria Middelares ziekenhuis.
Nierpatiëntenvereniging Scharnier, maar ook de artsen en verpleegkundigen van de dialyseafdelingen van het AZ Maria Middelares Gent en Sint-Vincentius Deinze vinden het erg belangrijk dat nierpatiënten en hun familie een zo normaal mogelijk leven kunnen leiden. Ook reizen hoort daarbij. Maar veel nierpatiënten verlaten niet graag hun vetrouwde omgeving en zijn vaak bang om te maken te krijgen met onbekende artsen en verpleegkundigen in een andere taal.
'Nieuwe tacrolimus vermindert trillende handen'
Farmaceutisch fabrikant Veloxis Pharmaceuticals uit Denemarken meldt op het American Transplant Congress in Seattle dat zijn nieuwe vorm van anti-afstotingsmedicijn tacrolimus voor minder trillende handen zorgt dan de oorspronkelijke vorm. Tacrolimus is een medicijn dat gebruikt wordt om afstoting van getransplanteerde organen te voorkomen. Een van de vaaak voorkomende bijwerkingen is een tremor. Veloxis heeft een nieuwe vorm van tacrolimus, LCP-TacrO™, in ontwikkeling.
Maastricht: inauguratie prof. Jeroen Kooman
Per 1 oktober 2012 is prof.dr. J. (Jeroen) P. Kooman (46) benoemd tot bijzonder hoogleraar Pathofysiologie van Chronisch Nierfalen aan de Faculty of Health, Medicine and Life Sciences aan de Universiteit Maastricht. Zijn oratie is op 7 juni. Inauguratie prof.dr. J.P. Kooman: vrijdag 7 juni 2013; 16:30 uurTitel oratie: 'It's about time' Locatie: bestuursgebouw Universiteit Maastricht, Minderbroedersberg 4-6, 6211 LK Maastricht
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Dietske, je neemt mij de woorden uit de mond..! Ik ben het helemaal eens met jouw betoog;)
Totaal overbodig dus, zo 'n initiatief!
Er zijn nu ook levende donoren die dat hebben gedaan voor iemand op een gemeenschappelijk club. Of iemand die zij bij de bakker hebben ontmoet. Die mensen komen tot hun daad doordat het specifieke verhaal hen aanspreekt. En niet omdat zij per se (altruïstisch) willen doneren. Dit is slechts een modern(er) medium om hetzelfde te bereiken. Een persoonlijk verhaal kan een (onbaatzuchtige) potentiële levende donor net over de streep trekken.
Voor welk probleem is zo'n site eigenlijk een oplossing? Als iemand bereid is een nier te doneren bij leven, zonder dat hij/zij een beoogde ontvanger kent, dan moet hij zich sowieso tot een transplantatiecentrum wenden voor bepaling van bloedgroep en HLA kenmerken. Het tx centrum kan dan toch zorgen voor selectie van een ontvanger met wie die donor matcht? Dat lijkt me de simpelste route.
Het enige dat niet geregeld wordt is dat je ook kennismaakt met elkaar; Samaritaanse donatie is in NL per definitie anoniem. Het enige dat zo'n site toevoegt is dus dat donor en ontvanger contact met elkaar kunnen hebben. Ik zou toch een beetje oppassen voor donoren die wél willen geven als ze de ontvanger kunnen ontmoeten, maar niet als het anoniem gebeurt. Afgezien van het risico op orgaanhandel lijkt het mij ook zaak om ongezondde claims op dankbaarheid te voorkomen. Voor mij hoeft zo'n site dus niet.
Reageer ook op dit artikel