Nieuwe erfelijke (nier)ziekte ontdekt
Door Merel Dercksen
Een internationaal samenwerkingsverband onder leiding van prof. dr. Cristina Has van de huidkliniek van de Universiteit Freiburg (Duitsland) heeft een nieuwe genetische aangeboren aandoening geïdentificeerd. De aandoening treft de nieren, longen en huid.
De onderzoekers wisten bij drie patiënten met vergelijkbare symptomen een mutatie in hetzelfde gen te achterhalen. Die mutatie blijkt verantwoordelijk voor de aandoening. De symptomen bestaan uit een Nefrotisch Syndroom dat al bij de geboorte aanwezig is, interstitiële longziekte en vanaf de leeftijd van ongeveer twee maanden de huidaandoening epidermolysis bullosa. De longafwijkingen leveren ernstige benauwdheid op, en kunnen dodelijk zijn. De huidafwijking daarentegen is bij dit syndroom niet zo ernstig, maar zette de onderzoekers wel op het spoor van het gen dat verantwoordelijk blijkt.
Dat is het gen dat codeert voor het eiwit Integrine α3. Integrines zijn eiwitten die ervoor zorgen dat cellen in weefsels verbinding met elkaar houden. Ook kunnen deze eiwitten informatie naar het inwendige van de cel doorgeven over de verbindingen die cellen maken. De gevonden mutatie leidt ertoe dat de structuur van de basaalmembranen in de getroffen organen verstoord is, en dat de barrièrefunctie van deze membranen niet goed tot uitvoering wordt gebracht.
'Het ernstige ziektebeeld toont aan, dat dit eiwitmolecuul een essentiële rol speelt bij deze zogeheten epitheliale organen,' concludeert Has in een persbericht van de universiteitskliniek van Freiburg. In de toekomst zullen dermatologen, kinderartsen en internisten gezamenlijk proberen meer patiënten met deze genafwijking op te sporen, ook om eventuele verdere symptomen te vinden.
|
Risico op gebroken heup onveranderd hoog bij dialysepatiënt
Heupfracturen komen nog steeds vaak voor bij nierpatiënten, ondanks de vooruitgang die de laatste jaren is geboekt bij het behandelen van nierziektegerelateerde botproblemen. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan Stanford University (Californië, VS).
Met de achteruitgang van de nierfunctie verslechtert ook de mineraalhuishouding van de botten, met pijn in de botten en botbreuken tot gevolg. Dit wordt 'renale osteodystrofie' genoemd. Vooral heupfracturen zijn riskant; bij oudere patiënten is het risico op overlijden groot. Daarom is er de laatste decennia veel aandacht besteed aan de behandeling van renale osteodystrofie, maar uit het Amerikaanse onderzoek blijkt dat deze behandeling maar gedeeltelijk effect sorteert. Het risico dat een dialysepatiënt een heupfractuur oploopt is nog altijd vijf keer zo hoog als bij vergelijkbare niet-nierpatiënten.
'Uitlaatgassen gevaarlijk voor de nieren'
Onderzoekers uit Boston zijn op het idee gekomen de plaats waar iemand woont, te koppelen aan de nierfunctie. Ze waren benieuwd of de nabijheid van een weg waar veel uitlaatgas wordt geproduceerd, samenhangt met een slechtere nierfunctie. Het was al bekend dat de nabijheid van een grote weg een risico vormt op hart- en vaatziekten.
'Onderscheid acute en chronische nierschade bij spoedopname klopt vaak niet'
Traditionele markers zijn niet geschikt om in de eerste 24 uur het onderscheid te maken tussen blijvende en herstellende acute nierschade bij patiënten die op een intensive care belanden, schrijven Franse onderzoekers. Misschien betekent dat zelfs wel dat het onderscheid tussen beide vormen van schade niet zo zwart-wit is als tot nu toe gedacht wordt, trekken Australische wetenschappers de conclusie.

Gepubliceerd: maandag 23-04-2012


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel