Toen de laatste sneeuw aan het smelten was en de sfeer van “koek en zopie” als sneeuw voor de zon verdween, begonnen bij mij meteen de lentekriebels op te borrelen. Ik heb geen last van winterdepressie, maar als ik enigszins het voorjaar begin te ruiken, overal in de bloemenwinkels de bollen te voorschijn zie komen en het idee krijg dat ik de tuin op orde moet gaan maken voor het mooie weer, dan is het tijd voor actie.

En daarbij mag natuurlijk een vrolijke positieve blog niet ontbreken. Een beetje kleur, fleur en vrolijkheid kan volgens mij geen kwaad tussen het soms sombere nieuws.

En terwijl ik, natuurlijk met een vrolijk muziekje aan, alles in orde aan het maken ben, kan ik in de tussentijd inspiratie opdoen voor een voorjaarsblog. En als ik dan dadelijk een eindje aan kant ben met mijn activiteiten, kan ik met een rustige en opgeruimde geest heerlijk van een weekendje Londen gaan genieten. Ik kijk ernaar uit om even een paar dagen los te zijn van de sores van alle dag. En daar even te genieten van de mooie voorjaarsetalages in de winkels en hopelijk van een beetje mooi weer te genieten. Tegelijkertijd proberen wij ook plannen te maken voor de zomervakantie, wat een heerlijkheid allemaal. Ik kan dit alles nu schrijven en doen dankzij een geslaagde niertransplantatie. Voor die tijd was dit alles onmogelijk...

Maar ook in deze periode van het jaar valt natuurlijk een controle in het ziekenhuis, want controles zijn tenslotte van alle jaargetijden. Controles vallen samen met alle seizoenen van het jaar en door de beleving, die verschilt per seizoen, beïnvloeden de seizoenen dus ook de gang naar het ziekenhuis. Is het niet op praktisch gebied, dan misschien op emotioneel gebied. En eigenlijk is de lente, het ideale seizoen voor een controle. Dus ook hier heeft de lente zijn positieve invloed. In de herfst baal je dat je door de regen moet en dat er door blaadjes op de treinrails vertraging optreedt (ik reis namelijk altijd met het openbaar vervoer), in de winter ben je chagrijnig als je in de kou op een station moet wachten en in de zomer zit je tussen allemaal puffende en zwetende mensen in de trein. Maar in het voorjaar ga je (bij wijze van spreken) huppelend met de lente in je bol naar het station met in je achterhoofd de hoop op een goede afloop. De hoop op een goede afloop is er natuurlijk altijd...!!

Deze keer wordt het een hele ochtend ziekenhuis, want ze gaan een curve van de CellCept prikken, met tussen één van de prikbeurten in een controleafspraak. Helaas is de tijd tussen de andere prikbeurten in net niet lang genoeg om even de stad in te gaan. Maar ondanks dat, zal ik me wel vermaken. Hopelijk brengt de Lente die dag een dusdanig lekkere temperatuur met zich mee, dat ik lekker even buiten kan zitten met een boek of een tijdschrift. En er is altijd genoeg te zien. “Mensen kijken” onder het genot van een heerlijke kop thee met een broodje kan de tijd ook vermakelijk doden. Alhoewel ik in deze omgeving helaas niet altijd even vrolijke beelden en mensen tegenkom.

En als het weer niet goed genoeg is om buiten lekker het voorjaar op te snuiven, dan vermaak ik me binnen ook prima. Wellicht doe ik in deze omgeving ook weer nieuwe inspiratie op voor een nieuwe blog. En soms kom ik nog weleens een “wachtkamer-bekende” tegen, waar ik even een babbeltje mee kan maken. Aan de ene kant kan dat heel gezellig zijn, aan de andere kant is het een beter teken als je geen “bekenden” tegen komt. Want hoe beter het met je gaat, hoe minder je voor controle hoeft, hoe minder “bekenden” je tegenkomt.

Er zijn ook zat mensen die in deze tijd van het jaar klagen over voorjaarsmoeheid. Ik heb daar persoonlijk een beetje moeite mee. Het zal allemaal wel zo zijn, maar als het mooie weer en het nieuwe leven van jonge beestjes je toestraalt en je gaat klagen over vermoeidheid... Ik heb jaren lang gehangen en gelegen van vermoeidheid met een duidelijk aantoonbare reden, totdat ik niet meer wist hóe ik moest liggen en hangen en nú, nú dat niet meer zo is, zuig ik met elke vezel in mijn lichaam de Lente in mij op...!!!

En tot mijn grote genoegen is de Lente niet alleen bij mij een inspiratiebron, maar in meerdere geledingen in de “nefro-wereld”, want op 8 maart, óp World Kidney Day overigens, wordt het Lentesymposium Nefrologie gehouden.