Een relatief eenvoudige test naar de fysieke kracht en weerbaarheid van nierpatiënten geeft een heel bruikbare aanwijzing over de te verwachten werkzaamheid van de nier na transplantatie.

Fragiliteit is een 'inflammatoire staat gekenmerkt door verhoogde vatbaarheid voor stressoren, als gevolg van een verminderde fysiologische reserve ontregeling van meerdere fysiologische systemen'. Het uit zich in symptomen die eenvoudig te meten zijn, zoals ongewenst gewichtsverlies, weinig kracht in de handen en een lage loopsnelheid. Sinds kort is algemeen aanvaard dat fragiliteit een goede voorspeller is voor de levensverwachting van hoogbejaarden. Ook voorspelt het hoe goed een oudere uit een operatie tevoorschijn zal komen.

Onderzoekers van de Johns Hopkins universiteit onder leiding van transplantatiechirurg Dorry Segev veronderstelden dat fragiliteit ook een verband vertoont met het vertraagd op gang komen van een nier na transplantatie. Dit baseren ze op enerzijds het uitgangspunt dat fragiliteit een inflammatoir verschijnsel is, en daarnaast de vermoede relatie tussen inflammatoire cytokines en slecht functioneren van de getransplanteerde nier.

Om deze hypothese te testen, namen ze bij 183 nierpatiènten de fragiliteitstest af, kort voordat deze getransplanteerd werden. Van de patiènten voldeed een kwart aan de criteria voor fragiliteit, wat drie keer zo veel is als onder Amerikaanse ouderen die nog zelfstandig wonen. Fragiele nierpatiènten bleken vervolgens een twee keer zo hoog risico te lopen op het vertraagd op gang komen van hun nier, als niet-fragiele patiënten: 30 versus 15 procent. Dit verschil in risico is onafhankelijk van de leeftijd van de ontvanger. Segev en zijn collega's zijn ervan uitgegaan dat een slechte start ook een aanwijzing is dat een getransplanteerde nier op langere termijn eerder minder goed functioneert.