Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Nierschade door HIV-medicijn Tenofovir

Door Albert de Vreede 

Een HIV-infectie is tegenwoordig goed te behandelen. Er zijn een heleboel middelen beschikbaar die het virus uitstekend onder de duim houden. Daarmee is een HIV-infectie een 'normale' chronische ziekte geworden.  HIV-patiënten overlijden niet meer aan AIDS. Ze krijgen net als iedereen ouderdomsziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk en opvallend veel nierziekten. Tenofovir is een anti-HIV middel dat er van verdacht wordt nierproblemen te veroorzaken.  

Tenofovir is een veel gebruikt middel dat als grote voordeel heeft dat het maar een keer per dag hoeft te worden ingenomen. Tenofovir zit dan ook in ongeveer de helft van alle gebruikte combinatiepillen om HIV te behandelen. Bekende combinaties met tenofovir zijn Truvada, Atripla, en Complera. Truvada wordt niet alleen gebruikt om HIV te behandelen maar ook om besmetting te voorkomen, met wisselend succes.

Nu is bij een grote groep van meer dan 10.000 HIV-patiënten onderzocht welke anti-HIV middelen nierproblemen geven. Middelen als ritonavir (eiwit in urine), atazanavir, en indinavir hebben wel wat invloed op het functioneren van de nieren, maar geven geen grote problemen. Efavirenz zorgt zelfs voor minder eiwit in de urine en verbetert de nierfunctie. Tenofovir blijkt het enige middel te zijn dat ernstige nierproblemen kan geven. Tenofovir kan eiwitverlies in de urine, snelle achteruitgang van de nierfunctie, en verminderde nierfunctie veroorzaken. Een verminderde nierfunctie wordt hier gedefinieerd als een creatinineklaring van minder dan 60 ml/min. Eenmaal opgelopen nierschade blijkt helaas niet snel te herstellen als het gebruik van tenofovir gestopt wordt.

Het gevaar van tenofovir is gelukkig minder erg dan het op het eerste gezicht lijkt. Ten opzichte van de controlegroep, die nooit tenofovir heeft gebruikt, is de kans op verdubbeling van het creatinine in het bloed maar met 10% verhoogd. Het risico op eiwit in de urine samen met verminderde nierfunctie is met 35% verhoogd, maar in absolute zin nog steeds klein.

De Nederlandse en ook de toonaangevende Amerikaanse richtlijnen voor de behandeling van HIV-patiënten schrijven voor dat regelmatig het eiwitgehalte in de urine en het creatinine in het bloed bepaald moet worden. Als dat gedaan wordt en tijdig met tenofovir gestopt wordt, lijkt tenofovir veilig gebruikt te kunnen worden.

De conclusie van deze studie is dat tenofovir een effectief anti-HIV middel is. Een goed inzicht in de effecten van het middel op de lange termijn ontbreekt. Verder onderzoek naar die bijwerkingen van tenofovir is dan ook nodig.

sterren Gepubliceerd: maandag 19-03-2012
Bron: AIDS | Reacties (1)

Reacties

  • Wim, Den Haag
    27-03-2012 16:17

    Hiv infecties - dus asymptmatisch en gezond (geen AIDS) - zijn "goed te behandelen" met NIERSCHADE (onder andere leuke levensbedreigende schaden).

    Hulpverleners die deze doodsgevaarlijk onzin propageren zijn oftewel doodstom of criminelen.

Reageer op dit artikel


Toenemende nierschade door stof die niercellen zelf uitscheiden bij FSGS

Amerikaanse wetenschappers hebben wellicht het mechanisme ontrafeld dat onomkeerbare nierschade veroorzaakt bij FSGS-patiënten. De hoop is dat dit de weg vrij maakt voor nieuwe behandelmethoden.

Bij focale segmentale glomerulosclerose (FSGS) ontstaat littekenweefsel in de glomeruli, de onderdelen van de nier die het eerste filterwerk verrichten. De symptomen zijn onder andere dat er albumine en andere eiwitten in de urine terechtkomen, waar ze niet horen. Op den duur leidt dit tot onherstelbare nierschade.

Het was echter nog niet duidelijk hoe dit op moleculair niveau in z'n werk ging. Daarom onderzochten de artsen laboratoriummuizen met kunstmatig veroorzaakte FSGS. Uit biopsies op deze muizen bleek dat podocyten (cellen in de glomeruli) een kettingreactie in gang zetten, die uiteindelijk de mitochondriën (de 'energiecentrales') in de cellen die de wand van de bloedvaten vormen beschadigden, waardoor er eiwit in de urine begint te lekken.

Daarna bevestigden de onderzoekers hun vermoeden door van een klein aantal FSGS-patiënten en gezonde controlepersonen een biopt te nemen. In de patiënten was hetzelfde mechanisme als in de muizen werkzaam, terwijl het afwezig was in de gezonde personen.

Hopelijk hebben de onderzoekers inderdaad het mechanisme achter FSGS blootgelegd, en kan dit mechanisme als basis dienen voor een behandeling.

Scotland, here I come! (deel 2) »

Het is 18:55 uur als ik de lift in stap, op weg naar beneden. Ik ga voor het eerst mijn internationale medepatiënten ontmoeten en een groot aantal artsen, dat vanaf alle continenten naar Edinburgh is gekomen voor de KDIGO-conferentie. Ik voel iets van een gejaagde kriebel in mijn buik: een mengeling van een beetje spanning en uitzien naar wat er gaat gebeuren.

Lees meer »

China blijft organen gedode gevangenen gebruiken »

Ondanks eerdere beweringen van het tegendeel stopt China voorlopig niet met het gebruik van organen van geëxecuteerde gevangen voor transplantatie. Dat meldt het Duitse ARD na een interview met een hooggeplaatste functionaris. Nergens wordt zo vaak de doodstraf uitgevoerd als in China. Mensenrechtenorganisaties spreken van 4000 executies per jaar. Tegelijkertijd bestaat er in China een groot tekort aan donororganen, dat in de honderdduizenden wachtenden loopt.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.