sluiten

Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Nierschade door HIV-medicijn Tenofovir

Door Albert de Vreede 

Een HIV-infectie is tegenwoordig goed te behandelen. Er zijn een heleboel middelen beschikbaar die het virus uitstekend onder de duim houden. Daarmee is een HIV-infectie een 'normale' chronische ziekte geworden.  HIV-patiënten overlijden niet meer aan AIDS. Ze krijgen net als iedereen ouderdomsziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk en opvallend veel nierziekten. Tenofovir is een anti-HIV middel dat er van verdacht wordt nierproblemen te veroorzaken.  

Tenofovir is een veel gebruikt middel dat als grote voordeel heeft dat het maar een keer per dag hoeft te worden ingenomen. Tenofovir zit dan ook in ongeveer de helft van alle gebruikte combinatiepillen om HIV te behandelen. Bekende combinaties met tenofovir zijn Truvada, Atripla, en Complera. Truvada wordt niet alleen gebruikt om HIV te behandelen maar ook om besmetting te voorkomen, met wisselend succes.

Nu is bij een grote groep van meer dan 10.000 HIV-patiënten onderzocht welke anti-HIV middelen nierproblemen geven. Middelen als ritonavir (eiwit in urine), atazanavir, en indinavir hebben wel wat invloed op het functioneren van de nieren, maar geven geen grote problemen. Efavirenz zorgt zelfs voor minder eiwit in de urine en verbetert de nierfunctie. Tenofovir blijkt het enige middel te zijn dat ernstige nierproblemen kan geven. Tenofovir kan eiwitverlies in de urine, snelle achteruitgang van de nierfunctie, en verminderde nierfunctie veroorzaken. Een verminderde nierfunctie wordt hier gedefinieerd als een creatinineklaring van minder dan 60 ml/min. Eenmaal opgelopen nierschade blijkt helaas niet snel te herstellen als het gebruik van tenofovir gestopt wordt.

Het gevaar van tenofovir is gelukkig minder erg dan het op het eerste gezicht lijkt. Ten opzichte van de controlegroep, die nooit tenofovir heeft gebruikt, is de kans op verdubbeling van het creatinine in het bloed maar met 10% verhoogd. Het risico op eiwit in de urine samen met verminderde nierfunctie is met 35% verhoogd, maar in absolute zin nog steeds klein.

De Nederlandse en ook de toonaangevende Amerikaanse richtlijnen voor de behandeling van HIV-patiënten schrijven voor dat regelmatig het eiwitgehalte in de urine en het creatinine in het bloed bepaald moet worden. Als dat gedaan wordt en tijdig met tenofovir gestopt wordt, lijkt tenofovir veilig gebruikt te kunnen worden.

De conclusie van deze studie is dat tenofovir een effectief anti-HIV middel is. Een goed inzicht in de effecten van het middel op de lange termijn ontbreekt. Verder onderzoek naar die bijwerkingen van tenofovir is dan ook nodig.

sterren Gepubliceerd: maandag 19-03-2012
Bron: AIDS | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Wim, Den Haag
    27-03-2012 16:17

    Hiv infecties - dus asymptmatisch en gezond (geen AIDS) - zijn "goed te behandelen" met NIERSCHADE (onder andere leuke levensbedreigende schaden).

    Hulpverleners die deze doodsgevaarlijk onzin propageren zijn oftewel doodstom of criminelen.


Opnieuw poging systeem donorregistratie te veranderen

Op donderdag 11 februari 2016 debatteert de Tweede Kamer weer over een wetsvoorstel om een zogenaamd Actief Donorregistratiesysteem (ADR) in te voeren. Pia Dijkstra (D66) probeert al heel lang in Nederland een dergelijk systeem ingevoerd te krijgen. Ze is ook nu weer de indienster van het aangepaste wetsvoorstel, dat eerder strandde in de Kamer.

In een ADR-systeem wordt mensen een aantal malen gevraagd zich in te schrijven in een systeem voor donorregistratie. Ze hebben daarbij diverse opties, maar het gaat erom dat ze zich in ieder geval registreren, niet zozeer of ze donor willen zijn. Als ze zich na een aantal herinneringen niet hebben geregistreerd, worden ze ingeschreven alsof ze donor wilden worden.

Er zijn op dit moment vier opties voor registratie: 'ik geef toestemming', 'ik geef geen toestemming', 'mijn nabestaanden beslissen', of 'een specifieke persoon beslist'. Ook kan de keuze uitgesplitst worden naar organen en weefsels. In de aangepaste versie van het wetsvoorstel van Dijkstra is daar een vijfde optie aan toegevoegd, namelijk 'ja, ik geef toestemming, mits mijn nabestaanden instemmen'.

Lees meer »

PatiŽnt durft niet te bewegen na niertransplantatie »

Veel patiënten die een niertransplantatie hebben ondergaan, zijn bang om daarna voldoende in beweging te komen. Dat komt vooral doordat ze denken dat ze dat niet (meer) kunnen, blijkt uit Gronings onderzoek. Dat terwijl patiënten ook na niertransplantatie een verhoogd risico op hart- en vaatproblemen hebben, en dit goed te verminderen is door te bewegen.

Lees meer »

Onderzoek naar donorervaring is geen wetenschap  »

Redactioneel Het doneren van een nier is een complexe ervaring met veel gevolgen voor de donor. Verpleegkundigen die de donor verplegen of begeleiden, doen er goed aan zich hiervan bewust te zijn, aldus Deens onderzoek. Het Deense onderzoek is een 'kwalitatief' onderzoek, wat wil zeggen dat het gebaseerd is op de interpretatie van een aantal interviews met donoren, in plaats van onderzoek gebaseerd op statistiek toegepast op een aantal metingen.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.