Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Nierschade door HIV-medicijn Tenofovir

Door Albert de Vreede 

Een HIV-infectie is tegenwoordig goed te behandelen. Er zijn een heleboel middelen beschikbaar die het virus uitstekend onder de duim houden. Daarmee is een HIV-infectie een 'normale' chronische ziekte geworden.  HIV-patiënten overlijden niet meer aan AIDS. Ze krijgen net als iedereen ouderdomsziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk en opvallend veel nierziekten. Tenofovir is een anti-HIV middel dat er van verdacht wordt nierproblemen te veroorzaken.  

Tenofovir is een veel gebruikt middel dat als grote voordeel heeft dat het maar een keer per dag hoeft te worden ingenomen. Tenofovir zit dan ook in ongeveer de helft van alle gebruikte combinatiepillen om HIV te behandelen. Bekende combinaties met tenofovir zijn Truvada, Atripla, en Complera. Truvada wordt niet alleen gebruikt om HIV te behandelen maar ook om besmetting te voorkomen, met wisselend succes.

Nu is bij een grote groep van meer dan 10.000 HIV-patiënten onderzocht welke anti-HIV middelen nierproblemen geven. Middelen als ritonavir (eiwit in urine), atazanavir, en indinavir hebben wel wat invloed op het functioneren van de nieren, maar geven geen grote problemen. Efavirenz zorgt zelfs voor minder eiwit in de urine en verbetert de nierfunctie. Tenofovir blijkt het enige middel te zijn dat ernstige nierproblemen kan geven. Tenofovir kan eiwitverlies in de urine, snelle achteruitgang van de nierfunctie, en verminderde nierfunctie veroorzaken. Een verminderde nierfunctie wordt hier gedefinieerd als een creatinineklaring van minder dan 60 ml/min. Eenmaal opgelopen nierschade blijkt helaas niet snel te herstellen als het gebruik van tenofovir gestopt wordt.

Het gevaar van tenofovir is gelukkig minder erg dan het op het eerste gezicht lijkt. Ten opzichte van de controlegroep, die nooit tenofovir heeft gebruikt, is de kans op verdubbeling van het creatinine in het bloed maar met 10% verhoogd. Het risico op eiwit in de urine samen met verminderde nierfunctie is met 35% verhoogd, maar in absolute zin nog steeds klein.

De Nederlandse en ook de toonaangevende Amerikaanse richtlijnen voor de behandeling van HIV-patiënten schrijven voor dat regelmatig het eiwitgehalte in de urine en het creatinine in het bloed bepaald moet worden. Als dat gedaan wordt en tijdig met tenofovir gestopt wordt, lijkt tenofovir veilig gebruikt te kunnen worden.

De conclusie van deze studie is dat tenofovir een effectief anti-HIV middel is. Een goed inzicht in de effecten van het middel op de lange termijn ontbreekt. Verder onderzoek naar die bijwerkingen van tenofovir is dan ook nodig.

sterren Gepubliceerd: maandag 19-03-2012
Bron: AIDS | Reacties (1)

Reacties

  • Wim, Den Haag
    27-03-2012 16:17

    Hiv infecties - dus asymptmatisch en gezond (geen AIDS) - zijn "goed te behandelen" met NIERSCHADE (onder andere leuke levensbedreigende schaden).

    Hulpverleners die deze doodsgevaarlijk onzin propageren zijn oftewel doodstom of criminelen.

Reageer op dit artikel


Antilichamen meten wel zinvol bij nierschade door vasculitis

Bij bepaalde patiënten met de auto-immuunziekte ANCA-geassocieerde vasculitis is het zinvol om het bloed te monitoren op auto-antilichamen. Patiënten van wie ook de nieren zijn aangedaan door de ziekte, hebben bij stijgende waarden van de ANCA-antilichamen een elf keer hogere kans op een terugval.

Dat meldt de Universiteit Maastricht op basis van een studie die onlangs online verscheen in het Journal of the American Society of Nephrology (JASN). Hiermee levert deze studie een waardevolle bijdrage aan een lange controverse over het nut van ANCA-metingen: voor de groep patiënten bij wie de nieren zijn aangetast heeft de meting dus wèl voorspellende waarde.

Vasculitis is de verzamelnaam voor ziektebeelden waarbij de binnenwand van de bloedvaten ontstoken raakt. Patiënten met ANCA-geassocieerde vasculitis produceren zogenaamde anti-neutrofiele cytoplasma antilichamen (anca) die de bloedvaten beschadigen. De ziekte kan ernstige en blijvende schade veroorzaken aan nieren, hart, longen, ogen en andere organen. De auteurs Jan Willem Cohen Tervaert, Michael Kemna en hun collega’s vroegen zich af of deze antilichamen gebruikt konden worden om opvlamming van de ziekte te voorspellen.

Lees meer »

Langdurige nierziekte slecht voor aandachtsboog kind »

Chronische nierschade in de kindertijd wordt geassocieerd met neurocognitieve stoornissen. Kinderen waarbij dit het geval is scoren lager op intelligentietests dan hun gezonde broers of zussen en zitten onder aan de normaalrange. Vooral de duur van hun nierziekte lijkt hiervoor van belang, niet zozeer hoe goed of slecht hun nierfunctie is.

Lees meer »

Antistoffen voorspellen terugkeer FSGS na niertransplantatie »

Terugkeren van de nierziekte focale segmentale glomerulosclerose (FSGS) in een getransplanteerde nier kan tot gevolg hebben dat de nier versneld verloren gaat. Het lijkt er op dat antistoffen tegen lichaamseigen eiwitten een rol spelen bij het ontstaan van FSGS. Om te onderzoeken welke antistoffen bij dit proces betrokken zijn, heeft een groep onderzoekers verschillende antistoffen steeds verder geselecteerd totdat er uiteindelijk zeven antistoffen overbleven.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.