Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Nierschade door HIV-medicijn Tenofovir

Door Albert de Vreede 

Een HIV-infectie is tegenwoordig goed te behandelen. Er zijn een heleboel middelen beschikbaar die het virus uitstekend onder de duim houden. Daarmee is een HIV-infectie een 'normale' chronische ziekte geworden.  HIV-patiënten overlijden niet meer aan AIDS. Ze krijgen net als iedereen ouderdomsziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk en opvallend veel nierziekten. Tenofovir is een anti-HIV middel dat er van verdacht wordt nierproblemen te veroorzaken.  

Tenofovir is een veel gebruikt middel dat als grote voordeel heeft dat het maar een keer per dag hoeft te worden ingenomen. Tenofovir zit dan ook in ongeveer de helft van alle gebruikte combinatiepillen om HIV te behandelen. Bekende combinaties met tenofovir zijn Truvada, Atripla, en Complera. Truvada wordt niet alleen gebruikt om HIV te behandelen maar ook om besmetting te voorkomen, met wisselend succes.

Nu is bij een grote groep van meer dan 10.000 HIV-patiënten onderzocht welke anti-HIV middelen nierproblemen geven. Middelen als ritonavir (eiwit in urine), atazanavir, en indinavir hebben wel wat invloed op het functioneren van de nieren, maar geven geen grote problemen. Efavirenz zorgt zelfs voor minder eiwit in de urine en verbetert de nierfunctie. Tenofovir blijkt het enige middel te zijn dat ernstige nierproblemen kan geven. Tenofovir kan eiwitverlies in de urine, snelle achteruitgang van de nierfunctie, en verminderde nierfunctie veroorzaken. Een verminderde nierfunctie wordt hier gedefinieerd als een creatinineklaring van minder dan 60 ml/min. Eenmaal opgelopen nierschade blijkt helaas niet snel te herstellen als het gebruik van tenofovir gestopt wordt.

Het gevaar van tenofovir is gelukkig minder erg dan het op het eerste gezicht lijkt. Ten opzichte van de controlegroep, die nooit tenofovir heeft gebruikt, is de kans op verdubbeling van het creatinine in het bloed maar met 10% verhoogd. Het risico op eiwit in de urine samen met verminderde nierfunctie is met 35% verhoogd, maar in absolute zin nog steeds klein.

De Nederlandse en ook de toonaangevende Amerikaanse richtlijnen voor de behandeling van HIV-patiënten schrijven voor dat regelmatig het eiwitgehalte in de urine en het creatinine in het bloed bepaald moet worden. Als dat gedaan wordt en tijdig met tenofovir gestopt wordt, lijkt tenofovir veilig gebruikt te kunnen worden.

De conclusie van deze studie is dat tenofovir een effectief anti-HIV middel is. Een goed inzicht in de effecten van het middel op de lange termijn ontbreekt. Verder onderzoek naar die bijwerkingen van tenofovir is dan ook nodig.

sterren Gepubliceerd: maandag 19-03-2012
Bron: AIDS | Reacties (1)

Reacties

  • Wim, Den Haag
    27-03-2012 16:17

    Hiv infecties - dus asymptmatisch en gezond (geen AIDS) - zijn "goed te behandelen" met NIERSCHADE (onder andere leuke levensbedreigende schaden).

    Hulpverleners die deze doodsgevaarlijk onzin propageren zijn oftewel doodstom of criminelen.

Reageer op dit artikel


Dikke dialysepatiŽnten reageren beter op EPO

Niet iedere nierpatiënt reageert even goed op middelen die bloedarmoede moeten tegengaan. Volgens Spaans onderzoek is die reactie te koppelen aan de hoeveelheid lichaamsvet: dikkere dialysepatiënten reageren beter en hebben per kilo lichaamsgewicht minder medicijnen nodig.

Erythropoëtine (EPO) uit de nieren zorgt ervoor dat het beenmerg nieuwe rode bloedcellen aanmaakt. Nierpatiënten hebben een tekort aan dit lichaamseigen EPO en als gevolg daarvan bloedarmoede. Ze krijgen daarom meestal een van de middelen die hiervoor op de markt zijn toegediend, om de aanmaak van rode bloedcellen te stimuleren. Maar niet iedere patiënt reageert hier even goed op. 

Spaanse onderzoekers hebben bij 218 dialysepatiënten (80% hemodialyse en 20% peritoneale dialyse) bekeken of de hoeveelheid EPO die zij in de praktijk nodig hebben, samenhangt met hun lichaamssamenstelling. Van iedere patiënt bepaalden zij de lichaamssamenstelling met behulp van bio-impedantie. Ook maten ze de patiënten op met weegschaal en centimeter en namen ze bloed af. Van iedere patiënt was bekend hoeveel EPO hij of zij nodig had.

Lees meer »

Eiwitverlies in urine verhoogt risico hersenbloeding »

Een slechtere nierfunctie betekent een hoger risico op een herseninfarct, terwijl eiwit in de urine een hoger risico inhoudt voor zowel herseninfarcten als hersenbloedingen, zo blijkt uit gecombineerd Nederlands-Amerikaans onderzoek. Macroalbuminurie verhoogt het risico op een hersenbloeding in een vergelijkbare mate als een te hoge bloeddruk dat doet. Een beroerte, ofwel cerebrovasculair accident (CVA), is een verstoring van de bloeddoorstroming in de hersenen.

Lees meer »

Thuisdialyse: minder hart- en vaatproblemen maar meer infecties »

Patiënten die ten minste vijf keer per week thuis hemodialyse doen worden minder vaak met hart- en vaatproblemen in het ziekenhuis opgenomen dan degenen die drie keer per week in een centrum dialyseren. Maar dat voordeel wordt, in de Verenigde Staten in elk geval, nu nog teniet gedaan doordat deze patiënten wel vaker infecties oplopen. Als hemodialysepatiënten worden opgenomen in het ziekenhuis, is dat vaak vanwege hart- of vaatproblemen.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.