Een internationaal team van onderzoekers heeft op het Genitourinary Cancers Symposium editie 2012 resultaten gepubliceerd van hun onderzoek naar Everolimus (Certican en Afinitor van Novartis). Dit medicijn zou volgens de onderzoekers wel eens het eerste farmacologische middel voor de behandeling van angiomyolipomen kunnen zijn.

Angiomyolipomen zijn goedaardige tumoren die vaak in de nier optreden. Doordat ze zeer goed doorbloed zijn kunnen er gevaarlijke bloedingen oiptreden, niet in de laatste plaats tijdens een operatie. Ook kunnen ze zo groot worden dat ze het gezonde nierweefsel verdrukken en zo de nierfunctie aantasten.

De onderzoekers die een presentatie hielden op het symposium, hadden een studie uitgevoerd onder 118 patiënten met dit soort tumoren. Van hen kregen er 79 10 mg everolimus per dag, en 39 een placebo. Onder de deelnemers waren ook patiënten met het Tubereuze Sclerose Complex, waarbij angiomyolipomen een van de symptomen zijn.

Na een behandeling van meer dan een half jaar bleek 41,8 procent van de patiënten onder everolimus een respons te vertonen. Dat betekende dat het totale volume van hun tumoren met ten minste 50 procent was afgenomen. In de placebogroep vertoonde niemand deze afname. Daar namen de tumoren juist toe, wat weer bij geen enkele patiënt die everolimus kreeg zodanig gebeurde dat het viel boven de ondergrens die de onderzoekers voorafgaand aan het onderzoek gesteld hadden. Een deel van de patiënten met everolimus reageerde ook met verbeteringen van de aantasting van de huid die som optreedt bij de aandoening. Het placebo had dit effect niet.

Het medicijn werd als veilig genoeg beoordeeld, vergelijkbaar met eerdere rapportages van behandelingen van het Tubereuze Sclerose Complex.

In 2008 was er sprake van dat het verwante sirolimus, net als everolimus ook ingezet tegen afstoting van getransplanteerde organen, het eerste medicijn tegen angiomyolipomen zou zijn.

Kleine wijzingen in de natriumconcentratie in het bloedplasma ('plasmanatrium') lijken onmiddellijke gevolgen te hebben voor de bloeddruk. Deze kennis kan van belang zijn voor hemodialysepatiënten. De hoeveelheid in het dialysaat beïnvloedt de hoogte van het plasmanatrium, en dus, wellicht, de hoogte van de bloeddruk. Bij hemodialyse ligt hoge bloeddruk op de loer, en dus is het nuttig te weten of de bloeddruk vrijwel direct geregeld kan worden via de hoeveel natrium in het dialysaat. Een klein Engels onderzoek lijkt nu in die richting te wijzen.

Maar dat niet alleen: na elke maaltijd die zout bevat, stijgt het plasmanatrium. Behalve dat er eerder al aanwijzingen waren dat dat direct effect heeft op de bloeddruk, wordt er ook gedacht dat het invloed heeft op de endotheelfunctie in de bloedvaten.

De Engelse artsen deden hun onderzoek onder tien hemodialysepatiënten. Een aantal van hen kreeg een dialysaat met een (relatief) lage concentratie natrium, en de anderen kregen een dialysaat met een hogere concentratie natrium. In het algemeen veroorzaken te lage concentraties natrium kramp, terwijl hogere concentraties dus leiden tot hoge bloeddruk. Gedurende de eerste twee uur van de dialysesessie werden elk half uur de bloeddruk en bloedwaarden gemeten. Daaruit bleek dat de patiënten die het dialysaat met lage concentratie hadden gekregen een lagere bloeddruk hadden dan de andere groep.

Lees meer »