Teveel aan zout in eten komt vooral uit brood
Door Jeroen van Setten
Uit Amerikaans onderzoek is gebleken dat de top tien van boosdoeners als het gaat over het eten van teveel zout er heel anders uitziet dan iedereen denkt. Zoute snacks zoals chips en pinda's staan bijvoorbeeld op de tiende plaats en kaas op de zevende. Het blijkt dat de etende Amerikaan vooral teveel zout binnen krijgt door het eten van (veel) brood. De top tien levert 44% van het dagelijks zoutgebruik. Als daarin een kwart minder zout zou worden verwerkt zou dat jaarlijks in de VS 28.000 doden schelen, zeggen de onderzoekers.
Negen van de tien Amerikanen consumeren veel meer zout dan ze nodig hebben stelt opnieuw een rapport van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Te veel natrium verhoogt de kans op hoge bloeddruk, wat leidt tot hart-en vaatziekten, beroertes en nieraandoeningen. In de VS overlijden 800.000 mensen per jaar aan deze en andere vasculaire aandoeningen, aldus de CDC.
Maar waar komt al dat zout eigenlijk vandaan? Volgens het rapport komt 65 procent van de dagelijkse zoutinname van voedsel dat in winkels is gekocht en 25 procent van restaurants. Bij 44 procent van alle Amerikanen is de inname van natrium afkomstig uit slechts 10 soorten voedsel. De meeste zijn verwerkte voedingsmiddelen, waaruit het zout niet door de consument kan worden verwijderd.
De lijst met Amerikaanse hogebloeddrukveroorzakers en hun bijdrage aan het zoutgebruik ziet er volgens de CDC als volgt uit: zoutjes zoals chips: 2,8 procent, pasta's: 3,4 procent, vleesgerechten: 3,5 procent, kaas: 3,9 procent, soepen: 4,2 procent, sandwiches en hamburgers: 4,5 procent, gevogelte: 4,5 procent, pizza's: 5 procent, vleeswaren: 5,5 procent en tenslotte de onbetwiste nummer 1, brood, met 7,2 procent.
Ook in Nederland is brood een grote zoutleverancier. Kortgeleden bleek dat warme bakkers het, ondanks beloftes van de brancheorganisatie, niet voor elkaar krijgen het zout daarin echt terug te dringen. Alleen in supermarktbrood zit nu wat minder zout.
Gepubliceerd: donderdag 09-02-2012 | Nog geen reacties
 |
|
|
|
Risico op gebroken heup onveranderd hoog bij dialysepatiënt
Heupfracturen komen nog steeds vaak voor bij nierpatiënten, ondanks de vooruitgang die de laatste jaren is geboekt bij het behandelen van nierziektegerelateerde botproblemen. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan Stanford University (Californië, VS).
Met de achteruitgang van de nierfunctie verslechtert ook de mineraalhuishouding van de botten, met pijn in de botten en botbreuken tot gevolg. Dit wordt 'renale osteodystrofie' genoemd. Vooral heupfracturen zijn riskant; bij oudere patiënten is het risico op overlijden groot. Daarom is er de laatste decennia veel aandacht besteed aan de behandeling van renale osteodystrofie, maar uit het Amerikaanse onderzoek blijkt dat deze behandeling maar gedeeltelijk effect sorteert. Het risico dat een dialysepatiënt een heupfractuur oploopt is nog altijd vijf keer zo hoog als bij vergelijkbare niet-nierpatiënten.
'Uitlaatgassen gevaarlijk voor de nieren'
Onderzoekers uit Boston zijn op het idee gekomen de plaats waar iemand woont, te koppelen aan de nierfunctie. Ze waren benieuwd of de nabijheid van een weg waar veel uitlaatgas wordt geproduceerd, samenhangt met een slechtere nierfunctie. Het was al bekend dat de nabijheid van een grote weg een risico vormt op hart- en vaatziekten.
'Onderscheid acute en chronische nierschade bij spoedopname klopt vaak niet'
Traditionele markers zijn niet geschikt om in de eerste 24 uur het onderscheid te maken tussen blijvende en herstellende acute nierschade bij patiënten die op een intensive care belanden, schrijven Franse onderzoekers. Misschien betekent dat zelfs wel dat het onderscheid tussen beide vormen van schade niet zo zwart-wit is als tot nu toe gedacht wordt, trekken Australische wetenschappers de conclusie.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel