Blanke dialysepatiënt overlijdt eerder door meer ontstekingen
Door Merel Dercksen
Als hemodialysepatiënten lage ontstekingswaarden in hun bloed hebben, zijn er eigenlijk geen verschillen in sterfte tussen blanke en Afro-Amerikaanse patiënten. Maar dat verandert als de ontstekingsactiviteit toeneemt: blanke patiënten overlijden dan veel sneller. Dat verklaart voor een deel de relatief goede overlevingskansen van Afro-Amerikaanse nierpatiënten die moeten gaan dialyseren.
Onder Afro-Amerikanen komen nierziekten vaker voor dan onder blanke Amerikanen, en ze overlijden ook vaker. Maar als specifiek gekeken wordt naar dialysepatiënten, overleven de zwarte patiënten juist vaak langer. Onderzoekers van de Johns Hopkins universiteit vroegen zich af of dat iets te maken kon hebben met verschillen in ontstekingsactiviteit in het lichaam.
Ze volgden dialysepatiënten uit 81 centra, gedurende een periode van 4 maanden tot 9,5 jaar. Van hen waren 554 blank, en 262 Afro-Amerikaans. De onderzoekers zagen geen significante verschillen in de gemiddelde concentratie van het eiwit CRP in het bloed, dat een maat is voor actieve ontstekingsprocessen. Wel was ook in dit geval de sterfte verschillend: na 5 jaar leefde maar 44 procent van de blanke patiënten nog, tegenover 66 procent van de Afro-Amerikanen. Na correctie voor factoren als dialysevorm, leeftijd en diabetes bleken Afro-Amerikanen een 0,7 keer zo klein risico op overlijden te hebben.
Maar dat risico is niet altijd gelijk: onder patiënten met de laagste concentraties CRP blijkt het sterfterisico gelijk voor beide etnische groepen. Maar hoe hoger de concentratie CRP, hoe groter het overlijdensrisico voor blanke patiënten relatief gezien wordt. Waar dit verschil vandaan komt, weten de onderzoekers nog niet.
|
Immuungemedieerde nierschade door HIV vaker bij Afrikanen
Patiënten die geïnfecteerd zijn met het HIV-virus, lopen het risico op HIV-gerelateerde nierproblemen. Veel HIV-patiënten krijgen te maken met HIVAN (HIV-associated nephropathy) of HIVICK (HIV-associated Immuno Complex Kidney disease). Daar waar over HIVAN inmiddels vrij veel bekend is, is over HIVICK nog veel onduidelijk. Artsen van de Johns Hopkins universiteit in Baltimore (VS) proberen daar nu meer klaarheid in te scheppen.
HIVAN en HIVICK hebben gemeen dat in beide ziektes de glomeruli in de nieren worden aangetast. Bij HIVAN is dat echter direct gevolg van de HIV-infectie, terwijl bij HIVICK verbindingen van antilichamen van het immuunsysteem (immuuncomplexen) in de glomeruli neerslaan en die blokkeren. Het doel van het onderzoek was te bepalen welke HIV-patiënten een verhoogd risico lopen op HIVICK. De artsen deden dat door, gedurende bijna 15 jaar, 751 HIV-patiënten te volgen.
Trage start nieuwe nier gevaarlijker voor ouderen
Hoe ouder de ontvanger van een postmortale nier is, hoe groter de kans dat hij het niet overleefd wanneer de nier niet meteen werkt. Jonge getransplanteerden kunnen zo'n opstartfase meestal wel overbruggen. Er bestaat een verband tussen het vertraagd op gang komen van een pas getransplanteerde nier, en het overlijden van de getransplanteerde patiënt in de eerste maanden na transplantatie. Dr.
PEG als laxeermiddel kan acute nierschade veroorzaken
Hoewel het nog niet algemeen onderkend wordt, geeft ook het voorkeursmiddel bij laxeren voorafgaand aan een darmonderzoek risico op nierproblemen, schrijven Koreaanse onderzoekers. Dit middel geniet juist de voorkeur, omdat andere, eerder meer gebruikte middelen, onomkeerbare nierschade tot gevolg kunnen hebben. De onderzoekers denken wel dat de nierschade door het voorkeursmiddel meestal tijdelijk is, en vaak te voorkomen door voldoende vocht toe te dienen.

Gepubliceerd: zaterdag 14-01-2012


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel