Franse wetenschappers hebben tijdens de Kidney Week van de American Society of Nephrology een presentatie gehouden waarin ze vertelden over hun onderzoek naar het peptide sclerostine. Mensen met een slechte nierfunctie hebben hier meer van in hun bloed dan normaal. Dit heeft een negatief effect op de botvorming. Medicijnen die de werking van sclerostine tegengaan, zouden volgens de onderzoekers wel eens een rol kunnen gaan spelen in het normaliseren van de botstofwisseling bij nierpatiënten.

Mensen met een verminderde nierfunctie hebben vaak in meer of mindere mate last van een verstoorde botstofwisseling. De calcium-fosfaathuishouding is dan in de war. Osteocyten, botcellen, scheiden het peptide sclerostine uit. Recent onderzoek lijkt erop te wijzen dat sclerostine de botvorming remt en een betere voorspeller is voor de botstofwisseling dan parathormoon, een belangrijke speler binnen de calcium-fosfaathuishouding zoals die tegenwoordig gemonitord wordt.

Franse onderzoekers hebben de relatie bepaald tussen de filtratiesnelheid van de nieren en de hoeveelheid sclerostine in het bloedserum bij 86 chronisch nierpatiënten. Ze vonden een omgekeerd verband van sclerostine met de filtratiesnelheid van de nieren, en een positieve relatie met leeftijd en serumfosfaat. Na een statistische analyse bleef alleen het verband tussen een afnemende filtratiesnelheid en een oplopende hoeveelheid sclerostine bestaan.

Omdat sclerostine de botvorming remt, en de concentratie stijgt bij chronische nierziekte, zou het kunnen zijn dat het een rol speelt bij renale osteodystrofie. De onderzoekers doen de voorspelling dat sclerostine op korte termijn een deels reguleerbare factor wordt in de behandeling van botafwijkingen bij nierpatiënten. Ze refereren daarbij aan osteoporose bij vrouwen na de overgang, voor wie medicijnen zijn ontwikkeld die de werking van sclerostine tegengaan.

Kleine wijzingen in de natriumconcentratie in het bloedplasma ('plasmanatrium') lijken onmiddellijke gevolgen te hebben voor de bloeddruk. Deze kennis kan van belang zijn voor hemodialysepatiënten. De hoeveelheid in het dialysaat beïnvloedt de hoogte van het plasmanatrium, en dus, wellicht, de hoogte van de bloeddruk. Bij hemodialyse ligt hoge bloeddruk op de loer, en dus is het nuttig te weten of de bloeddruk vrijwel direct geregeld kan worden via de hoeveel natrium in het dialysaat. Een klein Engels onderzoek lijkt nu in die richting te wijzen.

Maar dat niet alleen: na elke maaltijd die zout bevat, stijgt het plasmanatrium. Behalve dat er eerder al aanwijzingen waren dat dat direct effect heeft op de bloeddruk, wordt er ook gedacht dat het invloed heeft op de endotheelfunctie in de bloedvaten.

De Engelse artsen deden hun onderzoek onder tien hemodialysepatiënten. Een aantal van hen kreeg een dialysaat met een (relatief) lage concentratie natrium, en de anderen kregen een dialysaat met een hogere concentratie natrium. In het algemeen veroorzaken te lage concentraties natrium kramp, terwijl hogere concentraties dus leiden tot hoge bloeddruk. Gedurende de eerste twee uur van de dialysesessie werden elk half uur de bloeddruk en bloedwaarden gemeten. Daaruit bleek dat de patiënten die het dialysaat met lage concentratie hadden gekregen een lagere bloeddruk hadden dan de andere groep.

Lees meer »