Pre-eclampsie valt te voorspellen
Door Gerard Kok
Amerikaanse artsen hebben een prototype ontwikkeld voor een accurate test die halverwege de zwangerschap aan kan geven of de aanstaande moeder later zwangerschapsvergiftiging zal ontwikkelen.
Pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) is het optreden van te hoge bloeddruk (hoger dan 140/90) en eiwitverlies via de urine tijdens de zwangerschap. Het is een ernstige aandoening die fataal kan aflopen, zowel voor de moeder als voor het kind. De enige remedie is de baby geboren te laten worden, maar dat brengt zijn eigen risico's met zich mee.
Tijdens de Kidney Week 2011 van de American Society of Nephrology (ASN), die vorige week in Philadelphia werd gehouden, presenteerden artsen van de Mayo Clinic een onderzoek waaruit bleek dat precies die vrouwen zwangerschapsvergiftiging opliepen, die halverwege de zwangerschap podocyten (cellen uit de nier) in hun urine hadden. De artsen hadden daarvoor 315 vrouwen onderzocht, waarvan 15 zwangerschapsvergiftiging ontwikkelden, en nog eens 15 alleen hoge bloeddruk. Alle 15 patiënten met zwangerschapsvergiftiging hadden halverwege de zwangerschap podocyten in hun urine, maar alle overigen, inclusief de vrouwen met alleen te hoge bloeddruk, hadden dat niet.
Het lijkt er dus op dat de test op podocyten zeer accuraat is om aan te geven welke aanstaande moeders pre-eclampsie zullen ontwikkelen, waardoor sneller gehandeld kan worden om het leven van moeder en kind te sparen. De test is nog wel arbeidsintensief: cellen moeten uit de urine worden geïsoleerd en vervolgens op kweek gezet om de podocyten te identificeren. De aandacht gaat daarom nu vooral uit naar het ontwikkelen van een snellere test.
|
Risico op gebroken heup onveranderd hoog bij dialysepatiënt
Heupfracturen komen nog steeds vaak voor bij nierpatiënten, ondanks de vooruitgang die de laatste jaren is geboekt bij het behandelen van nierziektegerelateerde botproblemen. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan Stanford University (Californië, VS).
Met de achteruitgang van de nierfunctie verslechtert ook de mineraalhuishouding van de botten, met pijn in de botten en botbreuken tot gevolg. Dit wordt 'renale osteodystrofie' genoemd. Vooral heupfracturen zijn riskant; bij oudere patiënten is het risico op overlijden groot. Daarom is er de laatste decennia veel aandacht besteed aan de behandeling van renale osteodystrofie, maar uit het Amerikaanse onderzoek blijkt dat deze behandeling maar gedeeltelijk effect sorteert. Het risico dat een dialysepatiënt een heupfractuur oploopt is nog altijd vijf keer zo hoog als bij vergelijkbare niet-nierpatiënten.
'Uitlaatgassen gevaarlijk voor de nieren'
Onderzoekers uit Boston zijn op het idee gekomen de plaats waar iemand woont, te koppelen aan de nierfunctie. Ze waren benieuwd of de nabijheid van een weg waar veel uitlaatgas wordt geproduceerd, samenhangt met een slechtere nierfunctie. Het was al bekend dat de nabijheid van een grote weg een risico vormt op hart- en vaatziekten.
'Onderscheid acute en chronische nierschade bij spoedopname klopt vaak niet'
Traditionele markers zijn niet geschikt om in de eerste 24 uur het onderscheid te maken tussen blijvende en herstellende acute nierschade bij patiënten die op een intensive care belanden, schrijven Franse onderzoekers. Misschien betekent dat zelfs wel dat het onderscheid tussen beide vormen van schade niet zo zwart-wit is als tot nu toe gedacht wordt, trekken Australische wetenschappers de conclusie.

Gepubliceerd: donderdag 17-11-2011


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel