Meisjes in de kinder- en tienerleeftijd die gaan dialyseren, maken 22 procent minder kans om op de transplantatiewachtlijst terecht te komen dan jongens, volgens Amerikaans onderzoek. Sowieso maken ze minder kans op een transplantatie, want ze weten ook minder vaak een levende donor te vinden. Medische redenen zijn hier niet voor.

Voor de meeste patiënten met nierfalen, en zeker voor kinderen, is transplantatie de behandeling waar de voorkeur naar uitgaat; tenzij dat om medische redenen niet mogelijk is. Amerikaanse onderzoekers hebben een studie uitgevoerd waarin ze probeerden te achterhalen wat de redenen zijn waarom dialyserende kinderen niet op de wachtlijst voor een nier van een overleden donor geplaatst worden.

Ze keken daarbij naar klinische en demografische factoren, en vergeleken die tussen kinderen die wel en kinderen die niet op de wachtlijst stonden. Ook inventariseerden ze de redenen die opgegeven waren om een kind niet op de wachtlijst te plaatsen.

Kinderen en jongeren blijken in de Verenigde Staten maar sporadisch op de wachtlijst voor een postmortale nier geplaatst te worden. Op het moment van starten stond 11,3 procent van de kinderen op de lijst. Een jaar na aanvang van de dialyse was dat toegenomen, maar tot niet meer dan 32,9 procent. Vooral zeer jonge kinderen en meisjes maken weinig kans op een plekje op de lijst. Bij zeer jonge kinderen werden daarvoor meestal mediche redenen opgegeven, maar bij meisjes werd meestal gezegd dat 'het proces naar transplantatie gaande was'. Deze traagheid resulteert erin dat meisjes 22 procent minder kans maken op een plaatsje op de wachtlijst dan jongens.