Patiënten die na een niertransplantatie veel bewegen, hebben een betere levensverwachting dan patiënten die dat niet doen. Nu in het eerste jaar na de transplantatie afstoting van de nieuwe nier en infecties veel minder problemen veroorzaken, is de aandacht aan het verschuiven naar verbetering van de langetermijnoverleving.

Vooral het voorkómen van hart- en vaatziekten is erg belangrijk, omdat patiënten na een niertransplantatie daar een hoge kans op hebben. Onderzoekers van het Universitair Medisch Centrum Groningen hebben nu voor het eerst aangetoond dat patiënten na een niertransplantatie langer overleven als zij meer bewegen. Gisteren publiceerden zij hun bevindingen in het toonaangevende tijdschrift Clinical Journal of the American Society of Nephrology.

Patiënten blijven vaak hangen in oude eetpatronen en inactiviteit. Hierdoor komen mensen na transplantatie vaak kilo's aan. Dorien Zelle en haar collega's van de afdelingen Nefrologie en Epidemiologie van het UMCG onderzochten de gezondheid van 540 patiënten die een niertransplantatie kregen tussen 2001 en 2003. Met behulp van vragenlijsten brachten zij in kaart hoeveel lichamelijke activiteit deze patiënten kregen. Vergeleken met richtlijnen voor de dagelijkse hoeveelheid beweging, voldeden 260 patiënten (48%) hier niet aan en waren 79 (15%) van hen zelfs helemaal inactief.

Gedurende de studieperiode, die eindigde in augustus 2007, stierven 81 patiënten. Hiervan stierven er 37 aan hart- en vaatziekten. De onderzoekers vonden een samenhang tussen de hoeveelheid beweging en de kans op overlijden; de sterfte aan hart- en vaatziekten was respectievelijk 11,7%, 7,2% en 1,7% in de groepen die inactief, matig actief en actief waren. Hetzelfde verband met lichamelijke activiteit vonden zij bij alle sterfteoorzaken.

Op basis van de resultaten heeft het UMCG een nieuwe studie geïnitieerd waarin de effecten van leefstijlbegeleiding, gezonde voeding én meer bewegen, na een niertransplantatie worden onderzocht. Hiertoe worden drie groepen van elk 60 patiënten samengesteld waarin standaardzorg, een beweegprogramma en een gecombineerd voedings- en bewegingsprogramma worden vergeleken. De onderzoekers uit het UMCG werken in het kader van dit project 'Actieve Zorg na Transplantatie' nauw samen met het Maastrichtse project ‘Groepsrevalidatie Nierpatiënten’.

Dit nieuwe onderzoek wordt met behulp van een subsidie van de Nierstichting uitgevoerd.

De Duitse Stiftung Organtransplantation (DSO) wil de hele transplantatiepraktijk op de schop, zodat er geen manipulatie met wachtlijsten meer kan plaatsvinden. Recent kwam het in Duitsland tot een groot schandaal, dat er onder andere toe geleid heeft dat mensen geen toestemming voor donatie meer geven.

De DSO wil dat de financiering van een transplantatie 'aan de individuele patiënt en aan het resultaat van de operatie' gekoppeld wordt, zegt voorzitter Rainer Hess. Op dit moment verdient een centrum veel, als er veel getransplanteerd wordt en is daarom de druk om (voortijdig) te transplanteren hoog. Hess wil ook dat transplantatie niet apart vergoed wordt, maar onderdeel is van de algemene vergoeding die een ziekenhuis voor de geleverde zorg krijgt.

Daarnaast wil hij ook nog, dat de concurrentie tussen de verschillende ziekenhuizen om aan geschikte organen te komen, daalt. Om dat te bereiken moet het aantal van 50 transplantatiecentra naar beneden, vindt de DSO. Alsof dat nog niet genoeg is, zou de Bundesärztekammer ook nog de richtlijnen voor toewijzing van beschikbare organen moeten herzien. Hoe lang een ontvanger naar verwachting met het orgaan kan leven, moet sterker mee gaan wegen, vindt de DSO.

Lees meer »