Vaccinaties werken wel bij everolimusslikkers
Door Merel Dercksen
Getransplanteerde nierpatiënten die everolimus slikken om hun afweer te onderdrukken, blijken nog wel een normale immuunreactie te vertonen als ze ingeënt worden. Maar bij gebruik van mycofenolaatmofetil zijn zowel de primaire als de secundaire vorm van afweer tegen indringers die het lichaam kent, afwezig.
Hoewel vaccinaties tegen pneumokokken en tetanus gebruikt mogen worden bij getransplanteerde nierpatiënten, is het niet duidelijk of ze wel goed werken bij deze mensen. De immuunreactie komt mogelijk minder goed op gang door de medicijnen die hun afweer onderdrukken.
Onderzoekers uit het AMC bepaalden bij 36 stabiele niertransplantatiepatiënten in welke mate ze antistoffen aanmaakten na vaccinatie. Allemaal slikten ze prednison, daarnaast gebruikten 12 patiënten ciclosporine (Neoral), 12 mycofenolaatmofetil (CellCept) en 12 everolimus (Certican). De patiënten werden ingeënt met twee antigenen (waaronder een tegen tetanus) die een reactie oproepen waarbij de T-cellen betrokken zijn, en met een vaccin tegen pneumokokken. De immuunreactie die hierdoor tot stand komt, is onafhankelijk van T-cellen.
De patiënten die ciclosporine slikten vertoonden een verminderde primaire humorale immuunreactie, de respons waarbij B-cellen antilichamen aanmaken en er geen T-cellen betrokken zijn. Bij degenen die mycofenolaatmofetil gebruikten, was deze reactie zelfs helemaal afwezig. Patiënten die everolimus slikten vertoonden daarentegen een vrijwel normale primaire humorale reactie op het vaccin.
Secundaire reacties, ook die waarbij ook T-cellen betrokken zijn, zagen de onderzoekers optreden bij de patiënten die ciclosporine of everolimus gebruikten, maar weer helemaal niet bij degenen die mycofenolaatmofetil slikten.
Gepubliceerd: maandag 16-08-2010
Bron: Kidney International | Nog geen reacties
 |
|
|
|
Trage start nieuwe nier gevaarlijker voor ouderen
Hoe ouder de ontvanger van een postmortale nier is, hoe groter de kans dat hij het niet overleefd wanneer de nier niet meteen werkt. Jonge getransplanteerden kunnen zo'n opstartfase meestal wel overbruggen.
Er bestaat een verband tussen het vertraagd op gang komen van een pas getransplanteerde nier, en het overlijden van de getransplanteerde patiënt in de eerste maanden na transplantatie. Dr. Jagbir Gill en zijn collega's van de University of British Columbia in Vancouver hebben onderzocht hoe veel groter dat risico op overlijden wordt wanneer de nier niet meteen werkt, en of het leeftijdsafhankelijk is.
HLA-mismatch transplantatie zonder blijvende medicatie al mogelijk
Vijf jaar geleden rapporteerden onderzoekers van het Massachusetts General Hospital over vijf patiënten bij wie ze een gelijktijdige nier- en beenmergtransplantatie hadden uitgevoerd. Al deze patiënten vertoonden een HLA-mismatch met hun donor, wat betekent dat er onder normale omstandigheden afstoting zal optreden.
Tijdelijk geen doorbloeding bij niertransplantatie leidt tot chronische afstoting
Een traag op gang komende nier waarbij dialyse nodig is in de eerste week na transplantatie, is meestal het gevolg van schade door een tijdelijk gestopte doorbloeding. Het komt regelmatig voor, zeker nu het aantal non-heart-beating donoren toeneemt. Een traag op gang komende nier heeft een grotere kans op acute afstoting en heeft gemiddeld een kortere levensduur.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel