Getransplanteerde nierpatiënten bij wie de slagader naar de nier in het eerste jaar na transplantatie veel stijver wordt, lopen een sterk verhoogd risico de nier te verliezen. Daarbij is de uitgangswaarde met betrekking tot de stijfheid van de slagader niet van belang.

Verharding of verstijving van vaten is over het algemeen geen goed teken. Maar op de vraag of er ook een verband is tussen de soepelheid van de slagader van een getransplanteerde nier en het risico op falen van deze nier, komen steeds andere antwoorden. Franse onderzoekers realiseerden zich dat het misschien niet de absolute stijfheid van de slagader is die hier wat over zegt, maar de verandering ervan.

Om dit te testen maten ze bij bij 425 getransplanteerde nierpatiënten de weerstand van de nierslagader, met behulp van Doppler (geluidsgolven). Dat deden ze vier maanden na de transplantatie, en een jaar erna. Noch de vier-maanden metingen, noch die een jaar na transplantatie, vertoonden enig verband met het falen van de getransplanteerde nier. Maar de patiënten bij wie de 'renale arteriële weerstandsindex', in die acht maanden met 10 procent of meer was toegenomen, liepen wel een verhoogd risico hun nier te verliezen.

Die toename van stijfheid van de slagader van ten minste 10 procent in het eerste jaar, trad op bij 22 procent van de patiënten. Tijdens de vervolgperiode verloren zij niet allemaal hun nier, dat overkwam 12,9 procent van de deelnemers. Maar het risico erop is wel ruim zes keer zo groot, als voor patiënten bij wie de nierslagader in het eerste jaar ongeveer even soepel blijft.