Nierpatiënten die een nier ontvangen van een donor die veel minder weegt dan zijzelf, lopen een verhoogd risico op complicaties en transplantaatfalen.

Onderzoekers van het universiteitsziekenhuis in Nantes in Frankrijk onderzochten bij bijna 1200 nierpatiënten wat op de lange termijn het effect was van het gewicht van de getransplanteerde nier. Grotere, zware mensen hebben over het algemeen ook zwaardere nieren dan mensen met een lager gewicht. Ze relateerden het gewicht van de nier aan dat van de ontvanger. Deze nier-patiëntratio geeft een getal in grammen nier per kilogrammen patiënt.

De patiënten die de onderzoekers in hun studie opnamen, waren tussen 1995 en 2006 getransplanteerd. Hoe kleiner het gewicht van de nier is ten opzichte van dat van de ontvanger, hoe groter het risico dat er problemen met de nieuwe nier ontstaan, concluderen de onderzoekers. Een ratio van minder dan 2,3 gram per kilo gaat samen met een met 55 procent verhoogd risico op uitvallen van de nier binnen twee jaar, vergeleken met nieren die in gewicht overeenkomen met wat voor de ontvanger natuurlijk is. Ook hebben patiënten die zo'n relatief lichte nier hebben gekregen vaker eiwit in hun urine, meer medicijnen nodig om hun bloeddruk onder controle te houden en vaker tekenen van sclerose in de nier.

Eerder onderzoek had als resultaat, dat vrouwen beter een nier van een andere vrouw kunnen ontvangen, dan van een man. Het begint erop te lijken dat niet alleen overeenkomsten in weefselkenmerken en bloedgroep een grotere kans op een succesvolle transplantatie geven, maar dat ook andere eigenschappen van donor en ontvanger hierop duidelijk invloed hebben.

De Duitse Stiftung Organtransplantation (DSO) wil de hele transplantatiepraktijk op de schop, zodat er geen manipulatie met wachtlijsten meer kan plaatsvinden. Recent kwam het in Duitsland tot een groot schandaal, dat er onder andere toe geleid heeft dat mensen geen toestemming voor donatie meer geven.

De DSO wil dat de financiering van een transplantatie 'aan de individuele patiënt en aan het resultaat van de operatie' gekoppeld wordt, zegt voorzitter Rainer Hess. Op dit moment verdient een centrum veel, als er veel getransplanteerd wordt en is daarom de druk om (voortijdig) te transplanteren hoog. Hess wil ook dat transplantatie niet apart vergoed wordt, maar onderdeel is van de algemene vergoeding die een ziekenhuis voor de geleverde zorg krijgt.

Daarnaast wil hij ook nog, dat de concurrentie tussen de verschillende ziekenhuizen om aan geschikte organen te komen, daalt. Om dat te bereiken moet het aantal van 50 transplantatiecentra naar beneden, vindt de DSO. Alsof dat nog niet genoeg is, zou de Bundesärztekammer ook nog de richtlijnen voor toewijzing van beschikbare organen moeten herzien. Hoe lang een ontvanger naar verwachting met het orgaan kan leven, moet sterker mee gaan wegen, vindt de DSO.

Lees meer »