Leeftijd donor belangrijker dan match bij levende donatie
Door Merel Dercksen
Uit Brits onderzoek blijkt, opnieuw, dat de mate waarin donor en ontvanger met elkaar matchen bij levende donatie van veel minder belang is dan wel gedacht werd. Veel belangrijker voor de overlevingskansen van de getransplanteerde en zijn nieuwe nier, is de leeftijd van de donor.
Niet alle transplantaties met een nier van een levende donor zijn even succesvol. Britse onderzoekers gebruikten data uit het UK Transplant Registry om te achterhalen, welke factoren van invloed zijn op de resultaten van een transplantatie op middellange termijn. Ze identificeerden 3142 volwassenen die tussen 2000 en 2007 voor de eerste keer een niertransplantatie ondergingen, en een levende donor hadden. Van die donoren was 71 procent verwant aan de ontvanger, bij de rest ging het bijvoorbeeld om vrienden.
De overleving van de patiënten na vijf jaar, met of zonder functionerende transplantaatnier, was beter onder degenen die een nier hadden gekregen van een verwante donor. De overleving van de nieren was beter bij degenen die een nier hadden gekregen die genetisch niet verwant was. Maar na correctie voor factoren die invloed hebben op de overlevingskansen, verdwenen die verschillen.
In tegenstelling tot wat de onderzoekers verwacht hadden, bleek een HLA-mismatch (Humaan Leukocyten Antigeen) niet van invloed op de overleving van de getransplanteerde nieren. Maar een hogere leeftijd van de donor en het geslacht van de ontvanger wel. Nieren die afkomstig zijn van een donor ouder dan 59 jaar, of die geplaatst worden bij een vrouw, gaan minder lang mee.
Ook voor de overlevingskansen van de ontvanger is de leeftijd van de donor van belang, maar die van de patiënt zelf lijkt dan juist weer niet uit te maken. Wel of hij diabetes heeft. En een nier van een volwassen eigen kind krijgen, levert volgens dit onderzoek ook een verminderde overlevingskans op.
Niet een HLA-mismatch, maar een hogere leeftijd van de donor levert dus slechtere resultaten op na levende nierdonatie, concluderen de onderzoekers. Maar, benadrukken ze, de resultaten zijn ook dan nog altijd beter dan bij transplantaties met nieren van overleden donoren.
|
HLA-mismatch transplantatie zonder blijvende medicatie al mogelijk
Vijf jaar geleden rapporteerden onderzoekers van het Massachusetts General Hospital over vijf patiënten bij wie ze een gelijktijdige nier- en beenmergtransplantatie hadden uitgevoerd. Al deze patiënten vertoonden een HLA-mismatch met hun donor, wat betekent dat er onder normale omstandigheden afstoting zal optreden. Vier van de vijf hadden destijds geen afweeronderdrukkende medicijnen nodig om de nier te behouden, omdat er door de beenmergtransplantatie een geslaagde mix tussen hun eigen immuunsysteem en dat van de donor was ontstaan. Inmiddels hebben ze deze ingreep bij nog eens vijf patiënten uitgevoerd.
Tijdelijk geen doorbloeding bij niertransplantatie leidt tot chronische afstoting
Een traag op gang komende nier waarbij dialyse nodig is in de eerste week na transplantatie, is meestal het gevolg van schade door een tijdelijk gestopte doorbloeding. Het komt regelmatig voor, zeker nu het aantal non-heart-beating donoren toeneemt. Een traag op gang komende nier heeft een grotere kans op acute afstoting en heeft gemiddeld een kortere levensduur.
Te weinig vitamine D slecht voor nieuwe nier
Nierpatiënten die enige maanden na hun transplatatie een lage spiegel van de inactieve vorm van vitamine D in hun bloed hebben, lopen een groter risico op chronische nierschade en het verlies van hun nier. Het risico op overlijden neemt niet toe. Dit resultaat van Frans onderzoek roept de vraag op, of het zinvol is nierpatiënten die getransplanteerd worden een vitamine D-supplement te geven.

Gepubliceerd: maandag 29-03-2010


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel