Na acuut nierfalen is postmortale donatie toch nog mogelijk
Door Merel Dercksen
Postmortale nieren die afkomstig zijn van een donor met acuut nierfalen, blijken wel degelijk geschikt voor transplantatie. Het duurt iets langer dan normaal voor ze goed functioneren, maar ze blijken volledig te herstellen.
In de meeste transplantatiecentra wordt een nier afgekeurd als de donor vlak voor zijn overlijden acuut nierfalen ontwikkelde. In 2007 en 2008 transplanteerde het ziekenhuis van Wake Forest University 25 nieren van 17 donoren bij wie vlak voor hun dood acuut nierfalen was opgetreden. Dat kon verschillende oorzaken hebben, zoals een ernstige verwonding, giftige medicatie of uitdroging. De nieren waren allemaal door meerdere andere centra afgekeurd.
De ontvangers in dit ziekenhuis wisten dat het om 'mindere' nieren ging. Bijna alle organen waren wel in een pompsysteem bewaard, wat meestal betere resultaten geeft dan op ijs. De ontvangers werden na de transplantatie ten minste 11 maanden gevolgd. Bij een derde van de getransplanteerden kwam de nier vertraagd op gang. Aan het eind van het onderzoek waren alle getransplanteerden nog in leven, en functioneerde 92 procent van de nieren nog. Volgens onderzoeksleider prof.dr. Robert Stratta zijn die cijfers vergelijkbaar met de resultaten van transplantaties van gezonde nieren.
Stratta: 'Ons onderzoek laat zien dat de nieren van donoren met acuut nierfalen heel behoorlijke resultaten geven na transplantatie. Het enige nadeel lijkt, dat ze wat traag op gang komen. Zolang er geen oudere schade is door bijvoorbeeld diabetes of hoge bloeddruk, blijken ze te herstellen als ze eenmaal getransplanteerd zijn. Als we deze nieren voortaan ook gaan gebruiken, kan dat de wachttijden aanzienlijk verkorten voor mensen die zo'n nier willen ontvangen.'
Gepubliceerd: dinsdag 13-10-2009
Bron: Surgery | Nog geen reacties
 |
|
|
|
HLA-mismatch transplantatie zonder blijvende medicatie al mogelijk
Vijf jaar geleden rapporteerden onderzoekers van het Massachusetts General Hospital over vijf patiënten bij wie ze een gelijktijdige nier- en beenmergtransplantatie hadden uitgevoerd. Al deze patiënten vertoonden een HLA-mismatch met hun donor, wat betekent dat er onder normale omstandigheden afstoting zal optreden. Vier van de vijf hadden destijds geen afweeronderdrukkende medicijnen nodig om de nier te behouden, omdat er door de beenmergtransplantatie een geslaagde mix tussen hun eigen immuunsysteem en dat van de donor was ontstaan. Inmiddels hebben ze deze ingreep bij nog eens vijf patiënten uitgevoerd.
Tijdelijk geen doorbloeding bij niertransplantatie leidt tot chronische afstoting
Een traag op gang komende nier waarbij dialyse nodig is in de eerste week na transplantatie, is meestal het gevolg van schade door een tijdelijk gestopte doorbloeding. Het komt regelmatig voor, zeker nu het aantal non-heart-beating donoren toeneemt. Een traag op gang komende nier heeft een grotere kans op acute afstoting en heeft gemiddeld een kortere levensduur.
Te weinig vitamine D slecht voor nieuwe nier
Nierpatiënten die enige maanden na hun transplatatie een lage spiegel van de inactieve vorm van vitamine D in hun bloed hebben, lopen een groter risico op chronische nierschade en het verlies van hun nier. Het risico op overlijden neemt niet toe. Dit resultaat van Frans onderzoek roept de vraag op, of het zinvol is nierpatiënten die getransplanteerd worden een vitamine D-supplement te geven.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel