PVV stelt kamervragen over niet-doneren door moslims
Door Merel Dercksen

Vorige week stelde universitair docent islamstudies dr. Mohammed Ghaly, dat het niet zo gek is dat er zo weinig moslims als orgaandonor geregistreerd staan. Dat zou komen doordat zij het gevoel hebben dat de maatschappij hen afwijst. De PVV heeft hierover schriftelijke vragen gesteld aan de minister van Volksgezondheid, Ab Klink.
Dr. Mohammed Ghaly, docent islamstudies aan de universiteit Leiden, schreef vorige week maandag een artikel in NRC Handelsblad. Daarin constateerde hij, op basis van nieuw onderzoek van het Nationaal Instituut voor Gezondheidsbevordering en Ziektepreventie (NIGZ) over orgaandonatie, dat moslims minder vaak donor zijn en minder vaak geregistreerd staan in het Donorregister dan de gemiddelde Nederlander. 'Ook lijken ze wat minder kennis te hebben en minder positief te zijn over donatie. Hun minder positieve houding lijkt (deels) te maken te hebben met onzekerheid over het standpunt van hun religie.'
Maar Ghaly is ervan overtuigd, dat de oplossing voor meer donoren onder moslims niet alleen in de religieuze hoek gezocht moet worden. Hij schrijft: 'Als een moslim, of welk andere mens dan ook, zich niet voelt en ook niet gedraagt als volwaardig burger met alle rechten en plichten die daarbij horen, is de kans dat deze persoon een orgaandonor wordt, zeer gering.' De oplossing van Ghaly ligt in solidariteit en altruïsme. Solidariteit door moslims is noodzakelijk, maar volgens Ghaly niet te verwachten zolang zij zich gediscrimineerd voelen. Altruïsme is iets waaraan de imams meer aandacht zouden moeten besteden. 'Degenen die hun identiteit ontlenen aan de islam, dienen te weten dat levens redden en zorgen voor het welzijn van anderen, ongeacht hun religieuze identiteit, behoren tot de kernwaarden in de islam.'
Op donderdag 24 september was Ghaly te gast in 'Goedemorgen Nederland', waar hij zijn standpunt herhaalde. Direct hierop hebben Fleur Agema en Sietse Fritsma van de Partij voor de Vrijheid (PVV) kamervragen gesteld. Zij vragen de minister van VWS of die, net als zij, van mening is dat het 'ronduit verwerpelijk is om te suggereren dat kritiek op de islam door niet-moslims kan leiden tot een afnemende bereidheid van moslims om orgaandonor te worden?'. En zij willen van Ab Klink weten of hij 'bereid is krachtig stelling te nemen tegen deze verwerpelijke uitlating, temeer omdat het een doelstelling van het kabinet is om het tekort aan orgaandonoren terug te dringen? Zo neen, waarom niet?'.
Voor de beantwoording van schriftelijke kamervragen door een minister staat een termijn van drie weken. Vaak wordt deze termijn overschreden.
|
Meisjes zeggen vaker ja tegen orgaandonatie

Meisjes zijn vaker bereid na hun dood donor te zijn dan jongens: 82 procent van de 18-jarige vrouwen die hun keuze hebben vastgelegd, geeft aan na overlijden één of meerdere organen of weefsels te willen afstaan. Van de jongens uit 1994 is dat maar 72 procent. Zo is de situatie, één maand nadat minister Schippers alle jongeren uit 1994 een officieel verzoek stuurde om hun keuze aan te geven in het Donorregister.
Uit de eerste cijfers blijkt ook dat jonge vrouwen hun keuze sneller vastleggen dan mannen. Van alle aanmeldingen die half mei bij het Donorregister binnen waren, komt drie van de vijf (62 procent) van een vrouw. Alle jongeren uit 1994 die hun keuze nog niet hebben vastgelegd in het Donorregister, ontvangen deze week een kleine aansporing in de brievenbus.
Steeds meer Britse altruïstische donoren
Het aantal altruïstische donoren in het Verenigd Koninkrijk is het afgelopen jaar bijna verdrievoudigd, meldt de BBC. Dat waren vrijwel allemaal nierdonoren. De Human Tissue Authority (HTA) keurde 104 orgaandonaties bij leven aan een onbekende goed in het seizoen 2012-13, vergeleken met 38 in het jaar ervoor. Onder die 104 altruïstische donoren zat 1 persoon die een deel van zijn lever weggaf, de rest doneerde een nier. In totaal vonden er in deze periode ruim 1.
Ierse nierdonoren draaien zelf op voor onkosten rond donatie
Ierse levende nierdonoren hoeven hun operatie niet zelf te betalen, maar krijgen verder geen enkele onkostenvergoeding. Dat constateert prof. Peter Conlon, consultant in het Beaumont Hospital in Dublin, die daar onderzoek naar gedaan heeft. 'Een levende donor kan meestal enkele weken niet werken. Gemiddeld kost het verlies aan inkomen dat daardoor ontstaat, plus andere uitgaven die een donor vanwege zijn operatie moet doen, 5.000 tot 7.000 euro.

Gepubliceerd: maandag 28-09-2009 | 


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Twee vragen:
- is het niet zo dat organen van iemand met een bepaalde nationaliteit bij een ontvanger van dezelfde nationaliteit komen ivm overeenkomstige weefseltypen? (vernomen van een medenierpatiënt) Als dit zo is, benadelen ze hiermee mede moslims.
- zijn er moslims die deze beslissing overlaten aan vooraanstaande mensen binnen de moskee? (vernomen van moslima) Verrijken van kennis bij deze mensen lijkt me een pré!
over discriminatie gesproken, is het juist anders om.
Alles wordt omgedraaid.
Reageer ook op dit artikel