Als bij een potentiële orgaandonor tijdens het overlijdensproces stolsels en vaatschade in de nieren ontstaan, kunnen die nieren soms toch nog prima geschikt zijn voor transplantatie. Ook als de functie van de nieren hierdoor acuut aangetast raakte. Dat schrijven onderzoekers van het UMC Maastricht op basis van een donor bij wie dit het geval was.

De onderzoekers beschrijven een verder gezonde 41-jarige man, die met ernstig hersenletsel op de intensive care opgenomen werd. Als gevolg van dit trauma trad er een vorm van stolling van het bloed op, diffuse intravasale stolling (DIS). Hierbij klonteren de bloedplaatjes samen en wordt er fibrine, een onoplosbaar eiwit, gevormd. Dit ging samen met nierinsufficiëntie.

De patiënt werd uiteindelijk hersendood verklaard en de familie gaf toestemming voor orgaandonatie. De linker nier werd getransplanteerd en functioneerde direct goed. Maar de rechter nier werd, in een ander ziekenhuis, vanwege de stollingsverschijnselen en nierfunctiestoornissen afgewezen voor transplantatie.

Onderzoek toonde talrijke fibrinestolsels in deze nier en acute afstervingsverschijnselen in de tubuli. Die moeten ook in de nier die wel getransplanteerd is, aanwezig zijn geweest. Volgens de onderzoekers ondersteunt deze casus de visie dat trombotische schade aan de kleinste bloedvaten in de nieren van patiënten met DIS, zelfs mét nierfunctiestoornissen, niet bij voorbaat reden is voor uitsluiting van donatie.