Binnenkort zullen Belgische nierpatiënten met een ernstige nierinsufficiëntie geen eigen bijdrage meer hoeven te betalen voor hun behandeling bij de huisarts en specialist. Voorwaarde is dat zij een overeenkomst sluiten met beide artsen, voor het volgen van een 'zorgtraject'. De regering verwacht dat de zorg beter gecoördineerd wordt en dat dit uiteindelijk een positieve weerslag heeft op de kwaliteit van de behandeling.

De Belgische overheid start in april 2009 met zogenaamde zorgtrajecten. Een zorgtraject is een contract van vier jaar, verlengbaar, dat de chronisch zieke patiënt, zijn huisarts en zijn specialist met elkaar bindt. De eersten voor wie een dergelijk zorgtraject gelanceerd wordt zijn een afgebakende groep diabetespatiënten en nierpatiënten. Het gaat dan om mensen met een ernstige nierinsufficiëntie, die bij de huisarts onder controle staan. Dialysepatiënten en getransplanteerden komen niet voor de regeling in aanmerking. Naar schatting gaat het in het hele land om zes- tot achtduizend mensen.

Huisarts en specialist beloven in die overeenkomst op een bepaalde manier samen te werken en gegevens uit te wisselen; de patiënt belooft volgens de overeenkomst bij hen op raadpleging te komen. De patiënt hoeft dan, voor alle bezoeken die binnen het zorgtraject vallen, geen eigen bijdrage meer te betalen. Voorwaarde is, dat er per jaar ten minste twee controles door de huisarts en een door de specialist plaatsvinden. Beide artsen krijgen een vergoeding van 80 euro per jaar als tegemoetkoming voor het administratief werk en de coördinatie. Gaat de patiënt naar zijn huisarts met een klacht die niets met de chronische aandoening te maken heeft, dan betaalt hij de eigen bijdrage wel.

De verwachting van de regering en de verzekeraars is dat de zorg voor deze chronisch patiënten beter gecoördineerd zal worden en door de regelmatige controles en contacten tussen artsen beter toegespitst zal zijn op de patiënt. Met minder complicaties en overbodige onderzoeken, dus uiteindelijk minder kosten, tot gevolg.