Adviesorgaan overheid verliest individuele patiënt uit het oog
Door Jeroen van Setten
De, zonder twijfel bewust gelekte, conceptadviezen van het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) hebben tot een hoop beroering geleid. Zowel in de media als in de politiek. Het CVZ heeft zich dan ook niet beperkt tot het oplaten van een enkel proefballonnetje over dure medicijnen. Dat is hoogstens een opstapje tot de hoofdboodschappen: 'Een mensenleven is geen 200.000 euro per jaar waard' en 'het is niet ethisch om heel dure geneesmiddelen te betalen voor een relatief kleine groep patiënten'.
Beide stellingen passen in het egodenken dat onze, ooit op solidariteit gebaseerde, maatschappij dreigt te ontwrichten. Eerst dat mensenleven. Twee jaar geleden becijferde econoom Marc Pomp een QALY (Quality Adjusted Life Year) op 50.000 euro. Dat wilde zeggen dat elk door de gezondheidszorg gewonnen levensjaar 50.000 euro oplevert. Hij concludeerde daaruit dat in onze gezondheidszorg iedere euro 30 eurocent aan rendement opleverde. Een positief beeld. Dat die 50.000 euro per jaar aan de uitgavenkant een bovengrens zou moeten zijn zei hij niet met zoveel woorden. Maar het CVZ lijkt daar wel op te mikken en begint met een voorzichtige 200.000 euro voor medicatie bij de ziekte van Fabry.
Dan het hoofdstukje ethiek. Nota bene een aparte tussenkop in het conceptadvies. Het CVZ schrijft: 'Het kan [immers] als niet ethisch worden beschouwd om hele(!) dure geneesmiddelen te betalen voor een relatief kleine groep patiënten.' Hiermee laat het CVZ het solidariteitsbeginsel eigenlijk al volledig los, maar het gaat nog verder. 'Iedereen heeft recht op zorg, maar bij een begrensd zorgbudget hebben patiënten met een ernstige ziekte niet méér recht op zorg dan andere patiënten. Het geld dat aan dure behandelingen wordt besteed, is niet beschikbaar voor andere, kosteneffectievere zorg.'
Het college stelt dus zorg gelijk aan een bepaalde hoeveelheid geld. En dat zou nu juist geen rol mogen spelen bij het bepalen van de zorgkeuze. Voor het CVZ als duur adviesorgaan waar hoogopgeleide en goedbetaalde mensen werken, ligt een enorme kans. Zij kunnen hun eigen kosten terugverdienen door bijvoorbeeld met de farmacie te overleggen over de prijsstelling van geneesmiddelen en een mogelijke spreiding van ontwikkelkosten over verschillende producten. Het soort besparing dus waar we ook als individu wat aan hebben.
Gepubliceerd: maandag 30-07-2012 | Reacties (2)
 |
|
|
|
'Vitamine D en calciumsupplementen na transplantatie zinloos'
Volgens Noorse wetenschappers heeft het geen zin patiënten na een niertransplantatie extra vitamine D en calciumsupplementen te geven. Er is geen verschil in botdichtheid tussen mensen die dit wel en niet kregen. Het gaat wel om een vrij kleine steekproef. Bovendien is het in Oslo gebruikelijk patiënten na transplantatie een vrij intensieve fysieke training te laten volgen die kan helpen botafname te voorkomen.
De Noren presenteerden hun bevindingen op het American Transplant Congress in Seattle, zo meldt Renal and Urology News. Knut Smerud en zijn collega's van de Universiteit van Oslo bestudeerden 124 patiënten met een vroege stabiele nierfunctie na een niertransplantatie. Van deze 124 slikten er 63 tweemaal daags vitamine D3 en calcium gedurende een jaar. De overige 61 deden dat niet.
Turkije gastheer 50ste editie grootste Europese nefrologiecongres
Zaterdag ging het ERA-EDTA-congres in Istanbul van start. Het congres van de European Renal Association - European Dialysis and Transplant Association is na dat van de American Society of Nephrology het grootste jaarlijkse nefrologiecongres ter wereld. Dit jaar vindt het voor de vijftigste keer plaats.
De jubileumeditie heeft onderdak gekregen in Istanbul. De ruim 8.
Routinematig werk?
Volgens Wikipedia is routine 1) een reeks handelingen die, vaak zonder te hoeven nadenken, kan worden verricht door een verkregen vaardigheid. 2) Telkens terugkerende bezigheden. Ik werk als verpleegkundige op een dialyseafdeling en ik kreeg afgelopen week de vraag van een patiënt of ik mijn werk niet saai vond. Ik moest even nadenken over mijn antwoord.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Ik heb mee gemaakt dat mijn broer onverwacht is overleden aan een hersenbloeding 47 jaar hij had een donor codicil. Als fam wisten wij nergens van. Ook niet hoe dat gaat bij het afscheid, ik denk dat het erg belangrijk is dat mensen weten wat ze doen en de gevolgen. Ik heb het heel zwaar gevonden je neemt afscheid van iemand aan de machines dat voelde voor mij zo erg ik zelf zal het nooit een donor worden het ligt zo pijnlijk daar door.
Goede voorlichting voor de wereld zou erg nodig zijn. Dan weet je waar je voor kiest.
Ik hoop met deze mail iets bij te dragen aan de wereld.
Groet R Prinsen
Een redactioneel commentaar naar mijn hart Jeroen!
Reageer ook op dit artikel