Renske Leijten (SP) leest een stelling
over de kosten van kwaliteitregistratie
op een werkbezoek bij DV Purus

Tweede Kamerlid Renske Leijten (SP) neemt een landelijke regeling voor kwaliteitsregistratie van verpleegkundigen mee naar de Tweede Kamer. Ze vindt ook dat registratie in een kwaliteitsregister op zich geen garantie is voor kwaliteit aan de stoel of bij het bed van de dialysepatiënt. Leijten zei dit onder meer tijdens een werkbezoek aan Dialysevereniging Purus in het Medisch Spectrum Twente (MST) in Enschede.

De organisatie van het bezoek was afgelopen vrijdag in handen van DV Purus in opdracht van de beroepsorganisatie voor verpleging en verzorging NU'91. Leijten ging na een rondleiding over de dialyseafdeling in discussie met dialyseverpleegkundigen, afgevaardigden van de Verpleegkundige Adviesraad van het MST, de ondernemingsraad en NU'91. Centraal in de discussie stond de invoering van een kwaliteitsregister.

Binnen het MST is aan de verpleegkundigen gevraagd lid te worden van de beroepsvereniging voor Verplegenden en Verzorgenden Nederland (V&VN). Met daaraan gekoppeld registratie in het bijbehorende register. DV Purus vindt dat er in deze tijd van bezuinigingen naar andere mogelijkheden van registratie moet worden gekeken. Zo is er bijvoorbeeld het 'digitaal portfolio voor verpleegkundigen en verzorgenden' van het CAOP. Kosteloos door iedereen te downloaden en in te zien.

Er bleek verdeeldheid over de vraag of een ziekenhuis mag bepalen welke registratiemethode er moet worden gevolgd. Uit de discussie kwam vooral naar voren dat men vindt dat er aan bepaalde kwaliteitseisen moet worden voldaan, maar hoe de noodzakelijke registratie daarvan moet plaatsvinden is niet duidelijk. Het kwaliteitsregister volgen zoals het MST dat wil, is volgens Leijten een doodlopende weg. Met scholing en registratie alleen krijg je geen kwaliteit aan het bed. Werkervaring is ook van groot belang.

Bijscholing (en dus kwaliteit) mag volgens alle deelnemers geld kosten, maar de registratie ervan niet.

De conclusie van discussie is dat er vanuit de politiek gekeken moet worden naar een systeem waarin kwaliteit geregistreerd kan worden. Bij voorkeur zou dat moeten gebeuren in één landelijke regeling die de ziekenhuizen geen geld mag kosten.

Met dank aan Rachel Krabbe