Redactioneel commentaar

Wat een demissionair kabinet wel of niet mag beslissen, ligt nergens vast. Zodra een kabinet is gevallen wordt er wat rondonderhandeld, er wordt wat in achterkamertjes gesproken en er komt een lijst tevoorschijn met afspraken over wat niet meer zal worden behandeld. De lijst met zogenaamde controversiële onderwerpen.

Kennelijk is de invoering van een Nationaal Kwaliteitsinstituut Gezondheidszorg niet controversieel en kan daar, vlak voor het reces, gewoon voor worden besloten. Terwijl er over een dergelijk instituut toch heel wat te redetwisten valt zou je zo denken. En echt niet alleen omdat er dan nóg een kostbaar ambtelijk apparaat bijkomt in tijden van bezuiniging. Dit ideetje van Klink moet namelijk, en ik citeer hier het persbericht waarin de Ministerraad het besluit tot oprichting aankondigt, 'uitkomsten over de zorg openbaar maken, zoals de sterftecijfers van ziekenhuizen of het percentage infecties na operaties.'

De minister suggereert hiermee dat het openbaarmaken van dergelijke, uiterst lastig te interpreteren getallen, de transparantie van de markt bevordert en het de patiënt makkelijk maakt te kiezen voor de beste zorgverstrekker. Maar wat is de praktijk?

De praktijk is bijvoorbeeld dat de beste instituten best eens de hoogste sterftecijfers zouden kunnen hebben. Waarom? Omdat de lastigste gevallen juist daar naar toe gaan. Als het openbaarmaken van sterftecijfers tot gevolg heeft dat er minder mensen voor die instellingen kiezen, raken ze in de rode cijfers en stoppen ermee. De vrije markt, net wat u zegt. En zo neemt dan de kwaliteit van de zorg in Nederland weer verder af.

Aangezien er op dit moment ruimschoots voldoende instituten bestaan die zich al met deze materie bezig houden, zou de Kamer de minister moeten uitdagen eerst eens met een goed verhaal te komen over de werking van transparantie in de 'zorgmarkt' en het nut van een dergelijk instituut. Klink zou daarvoor met de Inspectie voor de Gezondheidszorg, het College voor Zorgverzekeringen, de Nederlandse Zorgautoriteit en de Regieraad kunnen overleggen. Dat zijn namelijk de instituten die dergelijke informatie allang kunnen leveren, maar, terecht, aarzelen over grootschalige bekendmaking.

Maar hoe dan ook, het ongetwijfeld miljoenen kostende instituut, gaat in een tijd van bezuinigingen weer banen scheppen voor ambtenaren die wegbezuinigd zouden moeten worden. En Klink kan directeur worden als het CDA na de verkiezingen buiten de boot valt. Een duidelijke win-win situatie. Behalve dan voor de burger en de patiënt.