Vroeg starten met intraveneus bijvoeden IC-patiënt vergroot risico nierfalen
Door Merel Dercksen
Pas laat starten met voeding via een infuus als aanvulling op sondevoeding bij patiënten die op de intensive care liggen, zorgt ervoor dat ze sneller herstellen en minder complicaties oplopen. Deze patiënten hoeven minder gedialyseerd te worden dan vergelijkbare patiënten die eerder gevoed worden, en kunnen bovendien eerder naar huis.
Patiënten die zo ernstig ziek zijn dat ze op de intensive care liggen, zijn vaak niet in staat om zelf te eten. Deels is dit op te vangen met sondevoeding. Maar niet altijd helemaal, vooral ook niet omdat het lichaam bij ziekte juist meer energie verbruikt. Parenterale voeding, waarbij via een infuus een energierijke oplossing wordt toegediend, is een oplossing. Maar dit kent ook veel nadelen, zoals risico's op een infectie bij de aanprikplaats, of galobstructie.
De vraag is dus, wanneer te beginnen met parenterale voeding bij patiënten die via het maagdarmstelsel niet genoeg binnen kunnen krijgen. Hier zijn verschillende protocollen voor. In Europa begint men heel vroeg, om de voedingsstatus zo goed mogelijk te houden. In de Verenigde Staten en Canada begint men laat, om complicaties als gevolg van de parenterale voeding zoveel mogelijk te vermijden. Wetenschappers uit Leuven en Hasselt hebben beide protocollen vergeleken.
Bij 2312 patiënten werd de parenterale voeding gestart binnen 48 uur nadat ze op de intensive care waren opgenomen. Bij 2328 andere patiënten werd daar tot zeker dag 8 mee gewacht. Voor alle patiënten gold dat ze wel al vroeg sondevoeding kregen, en zonodig insuline om hun bloedsuikerspiegel goed te houden, maar dat ze op deze manier onvoldoende calorieën binnenkregen. De voeding per infuus was dus in alle gevallen aanvullend.
De sterfte, zowel op de IC als na 90 dagen, was in beide groepen gelijk. Maar de patiënten die pas laat parenterale bijvoeding kregen, bleken uit deze vergelijking gemiddeld drie dagen minder lang dialyse nodig te hebben. Ook andere complicaties traden bij hen minder op: het percentage dat langer dan twee dagen beademd moest worden lag lager, en ze liepen minder infecties op. Uiteindelijk resulteerde dat er ook in, dat patiënten die pas laat parenterale voeding kregen, eerder (levend) de intensive care konden verlaten en ook eerder uit het ziekenhuis werden ontslagen, terwijl ze op het moment van ontslag net zo ver opgeknapt waren als de patiënten die direct extra gevoed waren.
Gepubliceerd: woensdag 31-08-2011
Bron: New England Journal of Medicine | Reacties (2)
 |
|
|
|
Immuungemedieerde nierschade door HIV vaker bij Afrikanen
Patiënten die geïnfecteerd zijn met het HIV-virus, lopen het risico op HIV-gerelateerde nierproblemen. Veel HIV-patiënten krijgen te maken met HIVAN (HIV-associated nephropathy) of HIVICK (HIV-associated Immuno Complex Kidney disease). Daar waar over HIVAN inmiddels vrij veel bekend is, is over HIVICK nog veel onduidelijk. Artsen van de Johns Hopkins universiteit in Baltimore (VS) proberen daar nu meer klaarheid in te scheppen.
HIVAN en HIVICK hebben gemeen dat in beide ziektes de glomeruli in de nieren worden aangetast. Bij HIVAN is dat echter direct gevolg van de HIV-infectie, terwijl bij HIVICK verbindingen van antilichamen van het immuunsysteem (immuuncomplexen) in de glomeruli neerslaan en die blokkeren. Het doel van het onderzoek was te bepalen welke HIV-patiënten een verhoogd risico lopen op HIVICK. De artsen deden dat door, gedurende bijna 15 jaar, 751 HIV-patiënten te volgen.
Trage start nieuwe nier gevaarlijker voor ouderen
Hoe ouder de ontvanger van een postmortale nier is, hoe groter de kans dat hij het niet overleefd wanneer de nier niet meteen werkt. Jonge getransplanteerden kunnen zo'n opstartfase meestal wel overbruggen. Er bestaat een verband tussen het vertraagd op gang komen van een pas getransplanteerde nier, en het overlijden van de getransplanteerde patiënt in de eerste maanden na transplantatie. Dr.
PEG als laxeermiddel kan acute nierschade veroorzaken
Hoewel het nog niet algemeen onderkend wordt, geeft ook het voorkeursmiddel bij laxeren voorafgaand aan een darmonderzoek risico op nierproblemen, schrijven Koreaanse onderzoekers. Dit middel geniet juist de voorkeur, omdat andere, eerder meer gebruikte middelen, onomkeerbare nierschade tot gevolg kunnen hebben. De onderzoekers denken wel dat de nierschade door het voorkeursmiddel meestal tijdelijk is, en vaak te voorkomen door voldoende vocht toe te dienen.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Op verzoek van de redactie gaf onderzoeker Greet Van den Berghe de volgende reactie op het commentaar van nefroloog Beukhof uit Zwolle:
Wij zijn het niet eens met de opmerking van collega Beukhof. De patiënten in de 2 groepen van onze studie hadden een gemiddelde APACHE-2 score van 23, d.w.z. dat ze wel degelijk erg ziek waren. Ook is het zo dat alle subgroepen zich op dezelfde manier gedroegen. Het enige verschil tussen patiëntengroepen (wat betreft ernst van ziekte) bestond erin dat het vroeg toedienen van PN geen kwaad deed bij de minst zieke (maar ook niks goeds), hoe zieker de patiënten waren, hoe meer nadeel vroege PN had.
Deze post-hoc analyse werd voorgesteld op de ESPEN meeting in Göteborg. Maar ook in het NEJM artikel zelf (en de supplementary appendix) staat heel duidelijk dat alle vooraf bepaalde subgroepen zich op dezelfde manier gedroegen. Dat geldt ook voor de NRS categorieën, de diagnostische categorieën, en de subgroep die niet enteraal gevoed mocht worden (deze subgroep had een APACHE-2 score van 27!) en waar we de facto full TPN vergeleken met geen voeding de eerste week.
Samengevat, we hebben geen enkele subgroep kunnen identificeren, ook niet in een post-hoc analyse, die wel voordeel had bij vroege PN.
Deze conclusies zijn misschien geldig voor deze test-populatie van relatief weinig zieke patienten met een kort ICU-verblijf.
Het zou mij verbazen, als dit ook waar zou zijn voor ècht ernstige gevallen.
Reageer ook op dit artikel