Slechte nierfunctie gevaarlijker dan overgewicht na transplantatie
Door Merel Dercksen
Alle ontwikkelingen in de transplantatiegeneeskunde ten spijt, hebben patiënten na een niertransplantatie een verhoogde kans om vroegtijdig te overlijden aan hart- en vaatziekten. In zijn onderzoek heeft de Groningse promovendus Aiko de Vries aangetoond dat overbelasting van het hart, een matige nierfunctie en de noodzaak om bloeddrukverlagende medicijnen te gebruiken een groter risico vormen op vroegtijdig overlijden, dan de ontwikkeling van het metabool syndroom.

Bij de meerderheid van de patiënten is een jaar na de niertransplantatie sprake van het metabool syndroom, de verzamelnaam voor een complex aan samenhangende risicofactoren voor hart- en vaatziekten. De betreffende risicofactoren zijn overgewicht, hoge bloeddruk en een verslechterd profiel van cholesterolwaarden. De aanwezigheid van het metabool syndroom hangt samen met insulineresistentie en kan bijdragen aan een versnelde slijtage van de getransplanteerde nier.
Aiko de Vries heeft voor zijn promotieonderzoek het metabool syndroom bij niergetransplanteerden in kaart gebracht, en ook andere risicofactoren voor het ontstaan van hart- en vaatziekten. Vrouwen hadden vaker dan mannen het metabool syndroom na niertransplantatie, en hadden meer gewichtstoename. Overgewicht, de vetverdeling over het lichaam (de zogenaamde appelvorm) en gebruik van het afweeronderdrukkende medicijn prednisolon bleken belangrijke voorspellers van insulineresistentie na niertransplantatie.
In vergelijking met niet-getransplanteerde mensen hadden mensen met een niertransplantatie een 6 tot 7 keer verhoogde kans om vroegtijdig te overlijden. Overbelasting van het hart, een matige nierfunctie en de noodzaak tot het gebruik van bloeddruk verlagende medicijnen verklaarden dit verhoogde risico meer dan de aanwezigheid van het metabool syndroom.
Het onderzoek werd gefinancierd door de Nierstichting en ZonMw. De Vries, inmiddels werkzaam als internist en transplantatienefroloog in het Leids Universitair Medisch Centrum, promoveert op 9 februari op dit onderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen.
|
HLA-mismatch transplantatie zonder blijvende medicatie al mogelijk
Vijf jaar geleden rapporteerden onderzoekers van het Massachusetts General Hospital over vijf patiënten bij wie ze een gelijktijdige nier- en beenmergtransplantatie hadden uitgevoerd. Al deze patiënten vertoonden een HLA-mismatch met hun donor, wat betekent dat er onder normale omstandigheden afstoting zal optreden. Vier van de vijf hadden destijds geen afweeronderdrukkende medicijnen nodig om de nier te behouden, omdat er door de beenmergtransplantatie een geslaagde mix tussen hun eigen immuunsysteem en dat van de donor was ontstaan. Inmiddels hebben ze deze ingreep bij nog eens vijf patiënten uitgevoerd.
Tijdelijk geen doorbloeding bij niertransplantatie leidt tot chronische afstoting
Een traag op gang komende nier waarbij dialyse nodig is in de eerste week na transplantatie, is meestal het gevolg van schade door een tijdelijk gestopte doorbloeding. Het komt regelmatig voor, zeker nu het aantal non-heart-beating donoren toeneemt. Een traag op gang komende nier heeft een grotere kans op acute afstoting en heeft gemiddeld een kortere levensduur.
Te weinig vitamine D slecht voor nieuwe nier
Nierpatiënten die enige maanden na hun transplatatie een lage spiegel van de inactieve vorm van vitamine D in hun bloed hebben, lopen een groter risico op chronische nierschade en het verlies van hun nier. Het risico op overlijden neemt niet toe. Dit resultaat van Frans onderzoek roept de vraag op, of het zinvol is nierpatiënten die getransplanteerd worden een vitamine D-supplement te geven.

Gepubliceerd: dinsdag 01-02-2011


NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Op 15 december 2010 heb ik een nier mogen ontvangen van mijn broer. Niemand heeft mij verteld hoelang ik deze nier mag hebben en al helemaal niet hoelang ik nog leef. Maar dat wist ik toch al niet. Wel wist ik dat ik aan de dialyse zou komen te hangen. Wat is beter???
Mijn lied en levenmotto is:
"Carpe diem en
Je moet zeilen op de wind van vandaag. De wind van gisteren brengt je niet vooruit. De wind van morgen blijft misschien wel uit."
Kwaliteit gaat boven kwantiteit
Ik heb zelf als getransplanteerde nooit de illusie gehad dat ik heel oud zou worden. Voor mij telt elke dag die me door mijn donor gegeven is en ik zal er alles aan doen om in zo goed mogelijke conditie te blijven. Kwaliteit boven kwantiteit wat mij betreft.
Reageer ook op dit artikel