Symbool voor een lach en een traan ineen
Het onderstaande gedicht schreef ik naar aanleiding van een oproep van De Stichting Nationaal Donor Monument om een gedicht te schrijven ter gelegenheid van het op 21 oktober te onthullen Nationaal Donor Monument. Het werd niet het winnende gedicht, maar ik vond het zeker van toepassing op deze week (donorweek) en wil het daarom graag met jullie (lezers van NierNieuws) delen!!
Jaren op de wachtlijst
Tot de wanhoop bijna rijst
Zou er ooit nog een geschikte donor zijn
En uit kunnen bannen het venijn
Dan, uit het niets het verlossende bericht
Was er nu eindelijk weer een toekomst in zicht
Jij gaf je leven
Maar hielp anderen daarmee te overleven
De één kreeg je lever
En was jouw dankbaar als gever
De ander kreeg je nier
En leefde verder in dankbaarheid met veel plezier
Dan was er nog je hart
Daar wachtte al jarenlang iemand op met smart
En zo doneerde je nog meer organen
Die in een ziek lichaam weer een gezondere weg konden banen
Woorden zijn er niet genoeg
Dank je wel is niet waar je naar vroeg
Rest ons als ontvangers eigenlijk alleen nog te kunnen zeggen
We zullen zuinig zijn op jouw stukje lichaam en de problematiek neer te leggen
Daar waar een oplossing kan zijn
Wat mij betreft een Actief Donor Registratie systeem zegt het brein
Jij was onze redder in bange dagen
En alles uit deze “herkansing” halen zal ons behagen
Dit Nationaal Donor Monument staat symbool voor de klim die nabestaanden en getransplanteerden maken
En voor het feit dat dood en leven elkaar hier raken
Nabestaanden klimmen op uit hun verdriet
Ontvangers klimmen op uit de ziekte die hun verliet
En hopelijk kan een ieder die bij dit monument komt
Vinden een oplossing voor de vragen en/of problemen die hij/zij opsomt
Al is het alleen maar een stukje herkenning of rust
troost of dankbaarheid, wat hem of haar sust
De inhoud van weblogs valt niet onder de redactionele verantwoordelijkheid van NierNieuws.nl
Gepubliceerd: vrijdag 21-10-2011 | Reacties (1)
 |
|
|
|
Routinematig werk?
Volgens Wikipedia is routine 1) een reeks handelingen die, vaak zonder te hoeven nadenken, kan worden verricht door een verkregen vaardigheid. 2) Telkens terugkerende bezigheden. Ik werk als verpleegkundige op een dialyseafdeling en ik kreeg afgelopen week de vraag van een patiënt of ik mijn werk niet saai vond. Ik moest even nadenken over mijn antwoord.
De situatie was als volgt: ik was de patiënt zijn bloed aan het teruggeven aan het einde van de behandeling van de hemodialyse. Ja, moest ik tot enige schrik toegeven. Ja mijn werk bestaat heel vaak uit routinematig handelen. De patiënt aansluiten, controles uitvoeren en weer afsluiten. Toen ik even na die vraag, die mij enigszins overdonderde, verder ging prakkiseren, kwam ik tot de conclusie dat mijn werk verreweg overwegend uit routinematig handelen bestaat.
Bonuscultuur
Met bonuscultuur wordt volgens Wikipedia bedoeld ‘de cultuur die binnen organisaties het toekennen en uitkeren van bonussen stimuleert. Een bonus is een buitengewone extra uitkering bovenop het loon van werknemers. Bonussen worden uitgekeerd in alle lagen van een bedrijf. Meestal bedoelt men met de bonuscultuur de uitkering van grote bedragen aan bestuurders met een hoge functie in het bedrijf.
Jacques dubbeldik
Celine Dion: A new day has come
Trisha Yearwood: Let the wind chase you
Kenny Chesney: On the coast of somewhere beautiful
Michael Buble: You do not know me
Fausto Pappety: A sleepy lagoon
Engelbert Humperdink: Ten guitars
Let op: Veel van Jacques' muziek is alleen goed te beluisteren via Microsoft Internet Explorer.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
heel mooi geschreven
Reageer ook op dit artikel